Kızlar 2 yaşında kızım var ben ilerde bir kardeşi olsun istiyorum en ufak şeyde daha buna bakamiyoruz bir de ikincisini istiyorsun diyor sizce kardeşi olmalı mı ??ve gurbetteyken hayatımız hep gurbet ona göre yük geliyor çocuk belki aşırı ilgilendiği için de olabilir
Zorlu bir çocuk değil ama eşime göre bu kirli dünyaya çocuk getirilmez diyor yani madem öyle ilk çocuğu neden yaptık çok saçma her çocuk kardeşi olmasını hak etmez mi??
Valla canım ben daha çocuk yokken yeni evli zamanlarımızda derdim iki çocuk olsun hatta belki 3.bile yaparız fakat eşim ozamanlarda istemiyordu çocuk olsada bı tane yeterli diyodu ve doğurdum şuan 16aylik bir oğlumuz var fakat benim bile fikrim kesinlikle değişti tek çocuk kalsın ikinci bir çocuk asla ama asla dusunmuyorum çocuk sorumluluğu çok zor ve yıpratıcı. O yüzden bir tane oldu yeterli gücümüz yettikce ona en güzel şekilde bakmak istyoruz evet belki kardeşi olmcak ama dolu kuzenleri var. O yüzden bende 2. Bir çocuk istemem.
Benim kızımda 14 aylık bende düşünüyorum ama geri vazgeçiyorum çocuk bakmak zor ya kardeşi de olsun istiyorum aslında bana kalsa ben tek yeter diyorum benim de eşim bir tane daha olsun diyor kardeşsiz mi kalsın kızım diyor bide ortalık kötü insan korkuyor
Bende eşiniz gibi düşünüyorum valla hergün kötü haber duydugumuz bir dünyadayız elimizdekine güzel bakmaya büyütmeye çalışıcam .. gurbette olmasam düşünürdüm herkes bakardı şuan psikolojik olarak da tek bakmak iyi değil .
Ayrıca artık yeni nesil çoçuklar çok zor
Valla üzgünüm ama bende tek çocuk tarafındayım Kardeşlik duygusu çok güzel tatmasını tabii ki de çok isterdim ama bende gurbetteyim ve tek başımayım 2 çocuğa yetişmem gerçekten çok zor. Bir şekilde yetişirim tabii ama ne kadar iyi yetişirim? Ne kadar ilgilenebilirim? Ne kadar sabırlı olabilirim? Bunlar hep meçhul sorular o yüzden evlat evlattır canı sağ olsun yeter bizde ona olabildiğince iyi ebeveyn olalım varsın kardeşi olmasın
Bütün zorluklara rağmen kardeşsiz yaşamasını istemediğim için ikinciye evet diyorum ben de… Sürekli kötülükten bahsederek yaşanmıyor. Evet dünya çok kötü bir çocukla da düzelmez ama anne olarak en çok da biz sorumluyuz. Neden iyi insanlar yetiştirmeye calismayalim her yerde gözümüz ararken? Nüfusumuz azalıyor filan demeyeceğim orası ayrı kritik konu. İyi insan azalıyor. Beni endişelendiren asıl şey bu.
Bence de maddi manevi gücü yetiyorsa ikinci çocuk olabilir. Şuan sağlığım ve psikolojim yeterli değil gündemimde ikici çocuk yok ama ilerisi için düşünüyorum gurbetteyim çok çok zor ama kızım tek kalsın istemiyorum. Benim bir abim var keşke diyorum bir ablamda olsaydı da sırdaşım olsa. Ama misal anneminde iki çocuk büyütme kapasitesi vardı ve onu düşünerek iyiki yapmamış kendini bitirirdi diyorum. Bence ebeveynlerin büyütüp yetebilecek kapasitesi varsa olmalı. Çevrem de bana yap kızın 2 yaş oldu ddünyaya gelen büyüyor diyolar ama öyle değil kaliteli bir yaşam için şartlar uyumlu olmalı
Bende bir tane daha istiyorum. Sırf cocugum tek kalmasın dıye. Kucukken sorun olmaz da buyuyunce arar diye dusunuyorum. Ama çok kucuk olmasın. Simdi kızım 19 aylık. Aşırı haraketli bir bebek ,kızımla hiç bir yere gidemiyorum. Gidersem rezil ediyor benı,hiçbir seyden zevk almıyorum. O yuzden kaza maza olmazsa kızım 5 yaşına gırınce cocuk dusunmek isterim.
Ben şu zamanda bebeğimi tam buyutmeden istemiyordum ama oldu pek istemiyordum kalbini duydum baglandim hayaller kurdum oğlum kardeşi olcak arkadaşı olmasa kardeşi var ben ölsem yanlız kalmicak dedim kontrole gittim kalbi durmuş şuan ikinci çocuğa o kadar ihtiyacım var ki yani ikinci çocuk çokta korkutucu değil bence kardeş ayrı kuzen ayrıdır
Biz çocuğumuz olmadan önce 2 çocuk istiyorduk ama şuan için istemiyoruz. Desteksiz büyütüldüğünde tek çocuk bile çok çok zor bazen oğluma yetişemiyorum ikinci çocukla kendimi düşünemiyorum. Şahsen yardımcı tutmadığım mükemmel bir hayat yaşamadığım sürece ikinci çocuğu düşünmem. Eşiniz bence haklı hem dünya gerçekten kötü bir yer hemde dünyaya gelen bebeğe iyi bir hayat verilemeyecekse hiç olmaması daha hayırlı. Çocuk fazlasıyla sabır sorumluluk istiyor maddi manevi hazır olmak gerek her açıdan. Ayrıca sırf çocuğa kardeş olsun diye çocuk yapılmaz. Kardeşi olan insanların çoğu yetişkin hayatında birbirlerine giriyorlar en iyi anlaşanlar bile miras para gibi şeyler söz konusu olunca neler yaşanıyor. Tek çocuğum ben ama iyiki kardeşim olmamış çevremde çok fazla örneği var
Maddi ve manevi gücünüz yerindeyse özellikle maneviyat bana göre daha ağır basıyor hiç düşünmeyin belki şimdi değil ama bir kaç sene sonrada olsa bir kardeş yapın derim. Bende sizin gibi düşünen biriydim ama ilerde çok iyi anlayacaksınız çocuğunuzun tek kalmaması gerektiğini ben 16 sene sonra kardeş yaptım çocuğuma çok pişmanlık duydum neden daha erken yapmadigima dair. Eger içinizde gerçekten onu bu hayatta yalnız bırakmamak gibi bir düşünceniz varsa çok ertelemeden bir kardeş yapın derim. İstisnalar dışında kardeşlik çok başka hiç kimse kardeşin yerini alamaz ne bir arkadaş ne bir kuzen ne başka biri hepsi gelip geçici Babamı 20 yaşındaydım kaybettim 21 yaşında anne oldum aradan uzun yıllar geçti 36 yaşına geldim annemi kaybettim 37 yaşımdada 2. Çocuğumu kucağıma aldım çünkü annemide kaybedince bir tek abim vardı iyiki varmış dedim ya yalnız olsaydım
16 aylık zaten Bebek istenmez bencede ama 3 yaşına gelince istemeye başlanıyor ben aşırı kardeş kuzene sahip oldgm halde tek büyüdüm o kadar yalnızlık çektim ki keşke benden sonra da dogursaydi annem derdim hep
Zaten anne baba olarak tüm üstümüze düşeni yapıyoruz ben de tek kardeş olmasni istemem arkds kuzen dost çok güzel evet ama asla kardeşin yerini almiyor miras kavgası falan da bomboş şeyler
Emin olun kardeşin olsa böyle dusunmezdin para mal mülk nedir ki üç fazla beş aşağı olsun önemli olan kardeşindir. Yapabilene hellal olsunnn maddi anlamda çok buyutursek gözümüzde zaten dunyaya yetisemwyiz yinede çok şükür çocuğumuzu hicbirseyden mahrum etmiyoruz bence ikinciyi sizde düşünün