Annelik hüznü

Selam güzel anneler :slight_smile: bugün bizim kırkımız çıktı çok şükür annem yanımdaydı ama sabah gitti artık, ben de bir an boşluğa düştüm alıştım sandığım anneliğe alisamamisim gibi hissediyorum ağlama hissi geliyor sürekli bir yandan da bebeğime sanki rol yapiyormusum da gerçekten annesi değilmişim gibi hissediyorum, eşim çok destekcidir ama işten çok geç geliyor bütün gün yalnızım ondan mı acaba yaşayan var mı önerisi olan var mı:’l

Bu süren lohusalığın devamı :smiling_face_with_three_hearts: bu günlerde geçecek ve siz bebeğinizle daha güçlü bir bağ kuracaksınız. Onun her gözlerine baktığınızda dünyanız ışıl ışıl olacak :smiling_face_with_three_hearts: Anneniz gidince anlık boşluğa düşmüş gibi hissedebilirsiniz ama bebeğinizle tek kalmaya alışacaksınız ve süper bir anne olacağınızdan şüpheniz olmasın :smiling_face_with_three_hearts::smiling_face_with_three_hearts:

Kızım 3 gunllukken tek başıma bakmaya başladım . Eşim gece calısyordu. Gunduz de dışarıda oluyordu. Destegı olsada çoğunlukla tek başımaydım.40’nı bile tek çıkardım. Ara ara senin gıbı düşünüyordum. Sonradan alıştım. .Emınımkı sen de zamanla alışacaksın :heart:

Benim annem de 13 gün kalabilmişti :smiling_face_with_tear: ilk zamanlar insan öyle hissediyor, yetemediğini düşünüyor. Ama eminim ki bebeğine çok iyi bakacaksın, Rabbim o gücü veriyor bir şekilde hallediyoruz. Tamamen lohusalık psikolojisi.

Hala lohusalık psikolojisi asıl şimdi başbaşa kaldığınız da daha güçlü bağlanacaksınız zamanla merak etmeyin:) Benimde doğum sonrası 38. günüm bugün annem 1 hafta kaldı yanımda sonra gitti eşimde çok geç geliyor işten hep yalnızdım bu süreçte ve iki çocuğum daha var. İlk zaman zorlansam da sonradan düzenimiz için daha iyi olduğunu farkettim. Keşke eşimde biraz daha erken gelebilse tabi ki onun desteği gibi olmuyor hiç bişey, sağolsun yine gelince geceleri o ilgileniyor.

Kendimi gördüm :joy::heart: öncelikle sana da bebeğine de geçmiş olsun diyelim sağlıkla büyüsün . Şu an kızım 1 yaş 1 aylık ilk 30 gün falan annem yanımda kaldı sağolsun sezeryan doğum oldum ve bel ağrım çoktu yanlız duramazdım yani . Eşim de sağolsun ilgili biri . Annem giderken yanımdan şehir dışında evliyim bir de yani gitse gelen giden olmayacak aylar sonra gelirlerse o da ya da ben gidersem falan kayımvalidemden destek namına zerre bir şey görmedim neyse… bebeğim ile kaldık annem beni öptü onu kokladı gitti . Yanlız kalınca ağladım çok nasıl bakıcam ben sana şimdi diye bu arada kardeşlerimle aramda yaş farkı var ve ilgilendim çok aslında her konuya hakim olmama rağmen. Sonra araştırdım takılanları kafama öyle böyle derken 1 ay bile olmadan artık duygusal anlamda çok da bağ da kurduk yanlız kalınca başta tabi yemek bile beceremedim ki eli becerikli biriyim çok güzel de yemek yaparım ama mercimek çorbası yapmıştım suda yüzüyordu makarna yaptım dibi tutmuştu düşünün o kadar basit şeyleri bile bebeğim çok huysuz aksi bir bebekti hala da öyle kucağımda yemek yapmaya çalıştım şimdi ise yine aynı huyu suyu kızımın aksi sürekli kucakta olmak istiyor doğru düzgün iş yaptırmıyor ama hem kurduğunuz düzene alıştık hem de beraberiz yine yani demem o ki her şey geçecek fikirlerin daha da oturacak her şey yavaş yavaş olacak ve sonu inan çok güzel olacak Allah kolaylık versin bunun üstesinden gelirsin bende gelemem derdim ama gayet iyi gidiyorum :joy::smiling_face_with_sunglasses:

Yurtdısında yasıyorum kocamdan baska kımsem yok her anda sadece kocam vardı. 2 gün sonra işe basladı hep tektım hala da oyle. Çok zormuş gercekten bende çok zor durumdayım Allah yardımcımız olsun​:disappointed_face:bebeklerımız saglıklı bız saglıklı olalım insallahh.. 8.aydayız suan daha cok alıstım boyle kalmıyor merak etme.. hepsi gececek yalnız değilsin :rose::heart:

Bende lohusalıkta yaşadım bu durumu benim bebeğim olduğuna inanamıyordum başlarda. Fakat benim ailemden kimse yanımda olmadığı için eşim akşamları destek olsa da gündüz tektim sanırım biraz daha çabuk adapte olabildim. Yinede 40 çıkana kadar tam anlamıyla alışamamıştım robot gibi davranıyordum zaten bi anda aşırı uykusuzluk yorgunluk Lohusa hormonları derken insan afallıyor. Zaman geçtikçe birbirinize daha çok bağlanacaksınız daha önce başbaşa kalmadığınız için garipsemeniz normal. Herkesin yaşadığı doğal bir süreç. İlerleyen günlerde Gözlerinin içine baktığınızda gözleriniz dolacak hele ki gülmeler agulamalar başlayınca içiniz eriyecek :smiling_face:

Ayy inşallah çok saolun​:pleading_face::heart:

İnşallah, Allah hepimize kolaylıklar versin :pleading_face::pleading_face::pleading_face:

Eş desteği gerçekten çok onemliymis ne güzel sizin de yükünüzü hafifletiyor, rabbim hepimize kolaylıkla büyütmeyi nasip etsin bebeklerimizi, burayı da çok seviyorum herkes samimiyetle cevap veriyor ortak birilerinin varlığı bile iyi geliyor geçecek denmesi bile şimdiden iyi hissettirdi çok teşekkürler​:white_heart:

İnşallah canım gerçekten üstesinden gelmişsin inşallah bennde bu psikolojixen çıkabilirim lohusalık bebek bakimindan zor derlerdi hakikaten öyleymiş :smiling_face_with_tear:

Oyy rabbim bir yandan kolaylığını veriyordur muhakkak hepimiz sağlıkla büyütelim tabii teşekkür ederim :white_heart:

Çıkacaksın az kaldı zaman geçtikçe de diyorsun farklı bir kafaymış :joy: sadece süreci yaşaman gerekiyor kendi isteklerini de dile getir tabi bu süreçte ama sabır da önemli