Dün akşam geldi kızı aldı annem annem diye seviyor kızımı annesi degilki sinir oluyorum sizce bu normalmi büyük oğlumda böyle seksti ona anne diyordu alistirana kadar baya zorlanmistim anne diye çağırırken ben büyür oğlum demeden kaynanam sesleniyordu efendim annem diye zor bela unutturdum aynı şeyi kizimdada yapiyor
Desin kız ne olacak . Ben hiç öyle şeylere takilmam ama sizin için rahatsız edici ise direk söyleyin kaynananiza bak böyle yapma sonra sana anne diyorlar falan diye .
Normalde böyle şeylere hiç kafa takan birj değilim kaynanam öz değil hiç çocuğu olmamış büyük oğlum olduğunda hani kırılır üzülür diye hiç bişey demedim oğlumu sadece emzirmek için alabilirdim sanki annesi oymuş gibi oda kendini anneliğe o kadar kaptırmıştı ki artık bana bile guvenmiyordu sancilanirdi bana vermezdi sakinlestir diye kucağında gezirirdi banada etrafı toparla dağınık görünce sinirleniyorum derdi inci dogumum olunca büyük bende 3 gün yatsın sen biraz toparla dedi ve o oldu birdaha çocuğumu alamadım hep onla yattı 8sene boyunca ben hadi evimizde yatalim dediğimde çocuk şeytan görmüş gibi ağlardı gelmemek için sonrada oğlum bizimle yatmak istedi kardeşimi seviyorsunuz beni sevmiyorsunuz ben niye sizle yatmiyorum dedi babannesine bunu söylemiş babanneside sen gidersen ben uyuyamam diye aglarmis çocuk geri gelmezdi sonra zorla aldım evde yatacaksin diye 1 ayi gecgin çabaladım evde yatmaya alistirmak için kaynanam beni aradı ve sen kimsinde elimden aliyorsun benle yatiyodu surda çocuğu niye korunuyorsun ben onu özlüyorum felan baya ağır konuştu sanki çocuk onunmus gibi bende kendi cocugunu 8senedir sana verdim geceleri uyuyamazdim çocuğum olmadan evde hep ağlardim dedim kimin umrundaydi dedim sen kırılma diye hep seslenmedim dedim bunun için baya kavga etmiştik ya kısaca diyim çocuğun sünnet olacaktı hastanede hemşire dediki anne çocuğunu getirsin benim cocugum bana gelmedi anne diye babannesine yapışıp ağladı gitmem diye annesi degilmişim gibi hemşire bile sinir oldu çocuğu annesine hiç mal etmemişsinki demişti ..çocuguma keşke ben dogursaydim diyor hatta benim yanimdada seni ben dogurmuş gibi hissediyorum diyor kusura bakma çok uzun oldu
Benim kaynanamda yapiyordu kızım ilk doğduğunda hatta hoşuma da gidiyordu ne kadar seviyor sahipleniyor diye düşünüyordum ama sonra baktım benden çok sahiplenmeye, sanki o dogurmuscasina davranmaya başladı.Kizimda kızım diyordu çok garipsedim eşimle de paylaştım hatta yanlış mı düşünüyorum diye ama sonra bir kaç hareketinden sonra da görüsmeyi tamamen kestim.Saglikli bir psikoloji değil kesinlikle normal değil.
Benimkide aynı şekilde ya diğer cocuguma yaptıklarından sonra binada bu şekilde davranmasını istemiyorum beni taşiyici anne gibi hissettirmişti nefret ediyorum eşimin yüzüne katlanmak zorunda kaliyorum
Taşıyıcı anne muhabbetine katılıyorum, bende öyle hissediyordum..Benim şansım eşimin önceliği benim çok şükür ve ne olursa olsun bu hayatta kimsenin hatrina kimseye katlananam eşime de rest cekerdim yanımda olmasaydı.Sinem hayatımda kim canımi sıkıp beni mutsuz ediyorsa, iyi niyetimi zerre haketmiyorsa direk muhabbeti kesiyorum.Hayat çok kısa hatir, gönül dinleyemem kimse kusura bakmasın.Kissadan hisse ilk çocuğunda sana ve evladına bu derece travma yaşatmış bir insana ne olursa olsun tepkini koy ve sınırını belirle. Çocugunla bağ bile kuramamissin onun yüzünden ne kadar acı, tekrar mi aynı şeyleri yaşamak istiyorsun yoksa? Çok üzüldüm bilmiyorum ben 3 ay bile dayanamadım kaynanamın bu davranışına, sen uzun süredir çekmek zorunda kalmışsın..
11 sene çektim asla aynısını yaşamak istemiyorum eskisi gibi değilim kucağına bile vermek istemiyorum onun yüzüne hayattan sogumustum aynı bahçede evlerimiz var konuşmuyordum eşim doğum yaklaşınca zorla baristirdi
Sert ol dik dur, istemediğin şeylerin arkasında dur yoksa bu çocuğunda artarak devam edecek..İlkinde tecrübesizdin desek hadi bunda da aynı şeyleri yaşarsan depresyona girme olasılığın çok yüksek..Benim psikolojimj mahfetmisti kaynanam o evden gidince insan çocuğuna sarılıp doya doya öper sarilir mi, saka gibi ama öyleydi.O varken çocuğuma kendimi yabancı hissediyordum çünkü öyle hissettirmisti..Seni öyle iyi anlıyorum ki, bir ara acaba kafamda kuruyorum, büyütüyor muyum diye düşünüyordum ama yok yani bu öyle birşey değil.Benimkinin de hep kız çocuğu sevdası varmış benim bebeğimle o duyguyu bastırmak istiyordu ama yanlış hareket ve cümlelerle bunu yapıyordu..Kendine ve bebeğine yazık etme, en güzel zamanlarında kendini çocuğundan mahrum etmemek adına mesafeni bir şekilde korumaya çabala, bunun yolunu da sen biliyorsun eşini tanımıyorum bunu yap şöyle davran demek doğru değil, herkesin evliliği, eşleri çok farklı…
Merhaba Sinem Hanım, kayinvalidenizin davranışları kabul edilemez. Bahsettiğiniz sevgiden söylenen bir “annem” değil. Bal gibi çocuğunuza konmuş ve sizin çocuğunuz üzerinden annelik duygularını tatmin etmeye kalkmış. Sizin ve çocuğunuzun duygularını istismar etmiş. İmkanınız varsa yanınıza yaklastirmayin.
Eşim sert mizaçli biri oda hani annesi bırakıp gidince bu bakınca kendini onlara mecbur hissediyor ama o kadar şeyler yaptiki artık yeter dedim sen mecbursun ama ben değilim dedim boşanmaya kadar gitmişti o dereceye gelmiştik yanındayken sanki ben evin hizmetçisi oda cocuklarin annesi gibiydi bana zorlu emirler veriyordu
Aynı benimki gibi davranmış sizin kayınvalide bizde siz iyi kurtulmuşsunuz çok şükür darısı bana
Onun yüzüne büyük oglumu ilk onceler benimseyememiştim oğlumda beni
Kısaca anlatmişsiniz çok saolun gerçekten öyle.yapti benim piskllojimide çocuğumun pisikolosinide alt üst etti keşke çok uzaklara gidebilsem
Çok zor bir durum, eşin tavrı çok önemli burada yoksa yuvayı dağıtmaya kadar gidebilecek bir konu malesef .. Eşiniz biraz yanınızda olabilseydi keşke ne diyim ki bilmiyorum.Ben dogurana kadar benden iyisi yoktu bende doğurduktan sonra catirdamalar oldu ve kaynanamin gerçek yüzünü gördüm, bazen o kısacık zamanda bile yaşadıklarım aklıma geldikçe hala üzülüyorum, inşallah en yakın zamanda kurtulursunuz bu sorundan sadece yasayanin anlayabileceği birşey 
Benim kayınvalidem de dedi . Daha kızım 3 aylık falandı o zamanlar şimdi7 aylık . Güzelce dedim anne deme çocukta kimlik karmaşası yaşasın istemiyorum babaannem diye sev diye. Bizim burda denir falan dedi bende sizin bura diye bişey yok bu konuda dedim sert oldu tabi diretince şimdi ağzından çıksa da susuyor döndürüyor lafı
Ha ekleyim kendi annemde dedi bunu ona. Da dedim tamam kızım dedi sorun yapmadı
Anladım canım detaylı anlatınca kafaya takilmayacak gibi değil. Çocuk istismarı resmen . Çocuk için de zor psikolojik olarak nereye kime ait olduğunu aile iliskilerini karistirir. Bağlanma sorunları olur. Kadinla yakın mi oturuyorsunuz neden bu kadar içli dışlısınız ki. Öz de değilmiş bilemedim. Ama bence bir an onze çocuğu alın ve vermeyin hatta gerekirse gorusturmeyin
Bizde de vardi ayni durum en nefret ettigim sey.fazla uzun surmedi zaten tavirlarimdan gerek kalmadi anladilar zaten.bir de sey konusundan nefret ediyorum kayin babam cok yapiyo sanki oglandan olan oz torun kiz dan olan El.buna da tepkimi koydum.onuda soylemiyolar artik yanimda.
Belki haklisiniz evladi olarak goruyo ama kani kayniyo ama bununda bi dozu var biz asiri ya kacanlara tepki veriyoruz baksana kiz cagiz neler yasamis yillarca simdide ayni seyleri yasamak istemiyo cocuk dedigin herkesin kim oldugunu fark etmeli annesinin de babasininda yada diger akrabalarini da.emzirmeye kalkanlari bile gorduk yani tepkimiz bu yonde yoksa kimse yuvasini bozacak felan degil.cocugu bile etkilenmis beni sevmiyormusunuz.
Ben de yaşadım ve doğru değil kesinlikle. Yeni doğum yapmışım ben bile daha söylemezken onun öyle sevmesi benim yavrum, bebeğim demesi tepemi iyice arttırmıştı. Yani hani zaten aramız iyi değildi hiçbir zaman ama biraz çekinir insan yahu. Bir şey der mi diye temkinli davranır. Annesine neler demişsin, neler yaşatmışsın öncesinde sonra bebeğini kucağına alıp hiçbir şey olmamış gibi hem de annemmm diyerek seveceksin. Mayınlı bölgeye girdikten sonra niye bu lafları işittim demesine gerek yok bir insanın. İki kere söyledim “annesi burada” diye. Anlamadı. Eşimle konuştum sonra annene söyle güzelce yoksa ben kötü bir giriş yaparak konuşurum dedim. O da abartiyorsun dedi tabiki önce sonra tamam sen yeter ki konuşma ben konuşurum moduna geldi. Düzeltilmesi gereken bir sınır problemidir kendisi. 
Evet gerçekten öyle yaşayan bilir eşimle çok konuştum bu şekilde değil.buyun yaptıkları hakkında ben ona göre çok kinciymişim çok abartiyomuşum ne var diyip duruyo ya gerçekten anlamıyor yada anlamamazliktan geliyor evladı gibi seviyo daha ne istiyosun derdi kaynana eşi yaşli o ölünce oğlan benimle kalır derdi hala o düşüncede eşimde aynı şekilde ama ben asla izin verme Allah izin verirse eşime kendin yat ben evlatlarimi yatiramam derim çünkü bana ters olan şeyler kaynanama göre doğru oluyo erkek iş yapmaz Emir verir erkek dediğin her halttan haberi olur o haltlarda içki içmek gece yarısı gezmek aldatsa bile erkek yapar der. O derece biri benim çocuğumda yanlis yonlendiremez