Vicdanen kötü hissediyorum:/

Selam hanımlar bebeğim 5 aylık ve desteksiz büyütüyorum babası işten akşam 10da geliyor bazen 11 12, tabi ki kızımı çok seviyorum ama bir yerden sonra tahammülüm kalmıyor özellikle uyumadigi zaman. Nankörlük olmasın beni çok yormuyor ama bazen kendimi çok yorgun ve sinirli hissediyorum ona da yansıyor sonra çok kötü hissediyorum:( eminim daha çok yorulan anneler vardır ben sadece dertlesmek icin paylastim :')

Çok tatlı ama cadı bir kızım var :joy: 16 aylık teyzesi

Şimdi evet o gün yorgunluğu hengame ister istemez oluyor ama hep o zor anlarda kendinize şunu hatırlatın bende öyle yapıyorum çünkü RUTİNNİMETTİR yani eviniz var eşiniz var aile olmuşsunuz Allah bir meyve vermiş . İnanın ileride böyle 1 2 ay sonra o daha da etrafı keşfettik her şey çok tatlı gelecek ha yormuyor mu hala yoruyor benim kızım özellikle bi bağırır sabahtan akşama kadar aslı astarı da yok aksi bir bebek sonra ne biliyim uyku düzeni doğru dürüst yok aşırı dalgalı yeme içmesi fena değil ama o da öyle gün içinde kendinize de zaman ayırın bende desteksiz büyütüyorum. Tavsiye ettiğimden değil ama bazen tv açtım bazen yemek yapamadım bazen de gayet güzel vakit geçirdik acı tatlı hayat dedikleri bu olsa gerek çok özel bir süreç yanlış kelime de kullanmak istemem ama zamanın tadını çıkarmaya bakın tahminim 3 yaşına girse evet bu kadar yormaz kızım mesela ama bu günleri özlerim …

Aybikeye katılıyorum kesinlikle rutin nimettir. Çok zor şartlar altında olan insanlar çocuklar var. Ben her bunaldigimda hep en kötüsünü düşünüyorum ya hastane köşelerinde olsaydım ya cezaevinde olsaydım bebeğimle olabilir hayat bu ne getireceğini bilemeyiz. Ama şükür ki evimde azıcık aşım ağrısız başımla büyütüyorum binlerce defa şükür :relieved_face:

Ayrıca onlar hiç birseyin farkında değiller sadece büyüyorlar :hugs: sinirimizi onlara yansıtmayalım çünkü bu günlerde geçecek

Kesinlikle az önce bunu düşündüm bir rutinim var elhamdülillah evet çoğu zaman aynı bir rutin ama çok büyük bir nimet kaza bela sıkıntı olsa ne olacak diye düşündüm tam olarak çok haklısınız, bazen burda aynı şeyleri yaşayan sizin gibi destek mesajı yazanları okuyunca daha iyi hissediyorum :revolving_hearts:

Çok haklısınız tabi ki hep hamd ediyorum aksi nankörlük olur, bazen sinirleninceona yansıtmış olmak beni üzüyor, sağlıkla sıhhatle imtihansiz büyütelim inşallah :palms_up_together: iyi ki varsınız gurbetteyim burasi bari iyi geliyor​:face_holding_back_tears:

Ne güzel aynı kanıdayız hem :white_heart: inan ne kadar zor olursa olsun ki cidden kızım aşırı inat mesela böyle aksi bir cadı :joy: ama geliyor sevme biçimi farklı burnunu burnuma iyice değdirir sıkar beni her şeyi unutturur

Yaaa maşallah canım benim sağlıkla afiyetle büyütün inşallah :face_holding_back_tears::hatching_chick::smiling_cat_with_heart_eyes:

Amin hepimiz inşallah :white_heart::white_heart:

Eş desteği olmayınca öyle oluyor ister istemez çocuklardan çıkarıyoruz benimde eşim 10dan sonra gelir biraz oynar uyur sonra tahammülsüzlügm hep ondan dolayı hep yalnız ebeveynlik yapıyoruz

Malesef…

Merhaba öncelikle sağlıklı ve güzel günler dilerim. Allah güzel günlerine şahit olmayı nasip etsin inşallah :folded_hands:t2: Gurbette olmayı, desteksiz kalmayı ben çok iyi anlıyorum bizzat yaşayan biri olarak. Benim eşim askeri personel haftada iki gün 24 saatlik nöbet tutar, üç günde 8-17 çalışır bunlara ek olarak da ayda bazen bir bazen iki defa il dışına gider, gidince de en az iki gün kalırlar. Bizde beklerken dakikaları sayarız resmen. Soğuk bir şehirde yaşıyoruz bunalınca kendimizi dışarı bile atamıyoruz daha yeni yeni ısındı havalar. Kış boyunca evde yalnız kaldık sadece kapalı mekanlara gidebildik. Bir yakın arkadaşım bile yok ki bir kahveye gideyim sohbet edeyim stres atayım. Oğluma ekran da vermiyorum gün boyu onunla ilgileniyorum. Uyuduğunda pratik bir yemek hazırlıyorum. Tüm bunlara ek olarak nadir rastlanan bir hastalığım var atak geçiriyorum. Bunları neden yazıyorum biliyor musunuz kesinlikle zorlukları yarıştırmak için değil sizin gibi zorluk çeken birileri daha olduğunu bilin ve yalnız olmadığınızı düşünün. Ben bu yazdıklarıma ek bir sürü zorluğa rağmen onunla yeniden çocuk olup eğleniyorum, büyüdüğünde annesiyle güzel anıları olsun istiyorum ve bunun için emek veriyorum. Her şeye rağmen onunla gülmek, mutlu olmak, çocuk olmak harika bir şey. Bir gülüşüne bir annem deyişine tav oluyorum. Çok bunalınca size en iyi gelen şeyi yapın, mümkünse dışarıya çıkın, bakım yapın, sevdiğiniz bir yiyeceği hazırlayın, kitap okuyun, sevdiğiniz bir arkadaşınızla görüşün, yürüyüş yapın, müzik dinleyin, andaki güzellikleri görmeye bakın, güzellikler için şükredin. Hepsi geçecek birer anı olarak kalacak anılarınızı güzelleştirmeye bakın. Bu yorgunluklarımızı unutacağız ama onların gülüşleri kulağımızda yankılanacak :smiling_face_with_three_hearts:
Yorulmakta bunalmakta haklısınız insanız illa ki bizimde sabrımız taşıyor, bizde daralıyoruz, yoruluyoruz. Ama bunun bir süreç olduğunu ve yerini başka bir sürece bırakacağını unutmayın :smiling_face::tulip:

Ah ne kadar tatlısınız, çok çok haklısınız sizi de anlıyorum asker eşi olmak zor, kendimden utandım açıkçası :face_holding_back_tears: ama ne güzel bilinclisiniz oğlunuz çok şanslı :melting_face: duygularınızı paylaştığıniz için teşekkür ederim çok iyi geliyor yalnız olmadigimi bilmek, Rabbim hepimize kolaylık sağlık afiyet versin :heart:

Amin inşallah :folded_hands:t2: