Anne olduktan sonra bu hiç değişmeyecek bir şey mi?

Genel
1

Kızlar selam :cherry_blossom: Bir süredir beni aşırı yıpratan bir konu var :pleading_face: Anne olduktan sonra (daha öncede çok duygusaldım zaten) nerede çocuklarla ilgili bir haber görsem duysam empati yapıp hıçkıra hıçkıra ağlıyorum. Özellikle kimsesiz kalmış çocuklara… Algıda seçicilik mi bilmiyorum ama bu aralarda kimle konuşsam bir şekilde duyuyorum (Anne-baba vefatı, istenmeyen terk edilmiş çocuk, aile şiddeti vs gibi). Nolur anlatmayın diye ekliyorum hemen ama işte bir kere duyunca bütüüünn gün beynimin içinde dolaşıyor :woman_facepalming:t2: Yeni anneyim hâlâ hormonlarım çorba evet ama psikolojim mi bozuldu bilmiyorum :pleading_face: Anneler olarak eminim hepimiz çok hassasızdır ama bu kadar olması normal mi? Zamanla azalıyor mu? Bu konuda destek almalı mıyım?

Rabbim bu dünyada hiçbir çocuğu annesiz babasız bırakmasın, hepsi sağlıkla, sevgiyle, bollukla, bereketle büyüsün inşallah :folded_hands:t2:

2

Kızım iki yaşında. Önceden de duygusaldım çok fazla düşünürdüm ama anne oldukdan sonra çok fazla kafaya takar oldum hatta şuan psikolojik destek alıyorum kötü şeylerin çok çok kafanı kurcalamasına izin verme ister istemez etkileniyoruz kaygılanıyoruz ben dengeyi sağlayamadım mesela bu zamada ahlaklı çocuk yetişirmek onu korumak çok zor. Anne olunca gerçekden bambaşka bir insana dönüşüyoruz kaygılarımız artıyor sorumluluklarımız artıyor sanırım ben bu düşüncelerle baş edemedim rabbim bütün herkesin çocuğunu korusun onların hep iyi insanlar çıkarsın karşılarına çocuklar için güzel bi dünya olsun

3

Aynı durumdayım ve 18 aydır da anneyim​:melting_face: malesef bu aslında güzel de bir şey başkasının derdi ile dertlenen insan temiz kalplidir ve ona göre etrafına da koşar. Ne mutlu ki bebeğinin çok sağlam duyguları olan bir annesi var ne çok şanslı ki eminim bu hassasiyetle çok daha güzel bir çocuk yetiştireceksin

Düşünsene arkadaşım anneler var ki çocuğunu bırakıyor sağa sola mesela düşünmüyor ardını nolur ona diye o çocuklarda malesef suça sürüklenen yetişkinler olıyor ilerde.

Umarım kalbini hiç bozmazsın yukarıdaki cümleyi örnek olarak dedim güzel bir konu olmuş en çok Filistinli bebeklere çocuklara üzülüyorum ve bilincimi kızıma da lanse ederek yetiştireceğim belki dünyayı değiştirecek insanlar doğurduk kim bilir o vicdanla iyi yerlere gelsinler onlar da

4

Amiiinn inşallah :folded_hands:t2: bende sanırım dengeyi koruyamamaktan korkuyorum :pleading_face: Vicdan, merhamet herkese lazım ama işte her şey dozunda güzel :face_holding_back_tears: Ayrıca kızın senin gibi merhametli annesi olduğu için çok şanslı :cherry_blossom:

5

Aybikeee :heart_hands:t2: Canım, ne güzel yazmışsın… :face_holding_back_tears::white_heart: Kalbinin güzelliği satırlarına bile yansımış. Haklısın bazen bu hassasiyet insanı çok yoruyor ama sanırım vicdanın bedeli de biraz bu oluyor. Dilerim hiçbirimizin kalbi merhametini kaybetmez sadece bu yükü taşırken biraz daha güçlenmeyi öğreniriz. Güzel dileklerin için de çok teşekkür ederim. Rabbim hepimizin evladını vicdanlı, merhametli ve kalbi güzel insanlar olarak büyütmeyi nasip etsin. Dünyanın en çok ihtiyacı olan şey de galiba tam olarak bu. :white_heart::cherry_blossom:

6

Yaaa​:heart_with_arrow: ben teşekkür ederim canım Allah razı olsun

7

Başkasının acısını hissediyorsan insansındır. Sadece şey gibi düşün sinir sistemi hastalıklarında normal dokunmayı bile şiddetli şekilde hissediyosun ya bizde bu anneliğin verdiği duyguyla herşeyi fazla içselleştirip içimizde yaşıyoruz. Lohusalık 2 yıl sürüyor duygusal olarak diyolar ama bence anne olduğumuz için bu şey geçmeyecek. Azalacak sadece. Bu kadar şiddetli yaşamayacaksın duugularını ama her zaöan anneliğin verdiği şefkatle bunu derinden yaşayacağız​:melting_face: