Kızlar ben doğum yapalı neredeyse 3 ay olacak. Ve doğumum doğumdan sonrası aşırı kötü geçti. Dikişlerim iltihap kaptı ve 15 gün hastanede yattım dikişlerim açılıp tekrar dikildi. Bu sürede kızımdan çok ayrı kaldım sütüm kesildi. Her neyse ben ailemden uzakta yaşıyorum bu süreçte kimse yanıma gelemedi. Ailemin yanından yeni döndüm. Herşey çok güzeldi. Ama burda çok yalnızım kimsem yok bir arkadaşım dahi yok. Kızımla kalabalık ortamda iken hiçbir sıkıntım yok ama evde yalnızken her ağlaması bana batıyor gibi geliyor. Böyle sevmek istiyorum ama acıtarak ağlatarak. Sonra ağladığında susmayınca canını yakmak istiyorum kendimi çok zor durduruyorum sürekli ağlıyorum bebeğime asla zarar vermek istemiyorum ama kontrolümü kaybetmekten çok korkuyorum. Siz böyle birşey yaşadınız mı yada ne yapabilirim lütfen yardımcı olur musunuz. Çok üzülüyorum çok yıprandım. Bu durumu 2 gündür yaşıyorum sanki içimi başka biri ele geçirmiş gibi
ALLAH korusun oyle düşünmeyın bol bol dua edın ALLAH a sığının şeytan sıze vesvese verıyor mutlu olmaya çalışın içinizde bişi bırıktırmeyın kimse yoksa bıle kendı kendınıze derleşin veya kuran okuyun sıkıntının tek ilacı namaz kuran dua siz çok güzel bir annesiniz bebeğniz çok tatlı kokusu cennet kokusu huzur kokusu onu sürekli sevın sakın o sıze zor gelmesın sıze cenneten gelen bir armağan o hep şükür edin bu vesveseler siz dua etıkçe kuran okudukça geçer ALLAH içinizdekı huzursuzlugu hayıra huzara vesıle eylesın İNŞALLAH
Merhaba hangi şehirdesiniz acaba
Rabbim sizi de evladınızı da korusun lohusa sendromundasınız lütfen dikkatli olun korkmayın bol bol okuyun tek kalmamaya çalışın bebeğinize kendinize okuyun baş ucunuzda mutlaka kuran bulundurun. Eskiler yastık altına bıçak koyun derlermiş bunu da yapın gerekirse ağladığında uzaklaşın bebeğinizden gerekirse sakinleşince gelin yanına. Çok zordur benim annemde abime doğumunda daha kötülerini yaşamış bunlar doğru şeyler bol bol okuyun yanlız kalmayın
Psikolojik olarak çok yıpranmışsınız kesinlikle yalnız kalmayın eşinizle bu hislerinizi paylaşın . Şehir dışında olan eş dost akraba kime nazınız geçiyorsa artık samimi olduğunuz biriyle paylaşın gelip yanınızda en azından bir süreliğine yatılı kalsın. Mutlaka ama mutlaka destek almanız lazım güzel şeyler düşünmeye çalışın elinizden geldiğince. Birçok kadın bu duyguları doğum sonrasında yaşar yalnız değilsiniz çok iyi bir anne olduğunuza asla kimsenin şüphesi yok güzel bir destekle bu düşünceleri aşacaksınız emin olun
Lütfen destek alın.. gerçekten bir çok anne bunu yaşıyor, ama az ama çok..terapi alamıyorsanız da yakınlarınızla paylaşın. Bulunduğunuz şehirde / semtte yeni anne olan arkadaşlar edinin sosyalleşin. Geçici bir dönemdir muhakkak ama kalıcı izler bırakmasın.
Konya’da yaşıyorum
Arkadaş edinmeyi çok denedim ama maalesef eşim sabah gidiyor 10-11 de geliyor. Eşimin ailesi zaten daha çok psikolojimi bozuyor
Çok teşekkür ederim deneyeceğim
Aslında lohusa olduğumu düşünmüyordum taki enfeksiyon kapıp hastaneye yatıncaya kadar. Sezaryen dikişlerimi açıp sürekli karnımı bastırarak acılı pansuman yaptılar. Sürekli iyileşmiyo organlarına akacak enfeksiyon diyip korkuttular. Yoksa gayet iyi düşüncelerdeydim.
Hastane sürecinde acı çektiniz, bebeğinizden ayrı kaldınız ve emzirme süreciniz sonlandı sanırım..bunlar belki de içten içe ondan uzaklaşmanıza hatta belki tüm bunlar için bebeğinizi suçlamanıza sebep oldu. Ya da belki sadece tahammülünüz azaldı. Yaşadığınız şey hiç kolay değil. Tekrar o dikişlerin açılması aynı süreci tekrar yaşamak çok zor.. bu yüzden destek almak önemli. Sebebi bulmak ve çözüm üretmek açısından. Bebeğiniz büyüdükçe sizi tanıyıp gülümsedikçe, daha az ağladıkça birbinize daha sıkı bağlanacaksınız.
Eşimle daha öncede paylaştım hislerimi o zamanlar daha kötü durumdaydım. Ailemin yanına gönderdi kafamı dağıtmam için. Ama tekrar yalnız kalınca aynı hisler tekrar gelmeye başladı. Eşimin ailesi ise beni sadece yargılayacak tipten insanlar. Çok abartıyor çok mırıldanıyor diyen insanlar. O yüzden yalnızım maalesef
Evet aynen böyleydi. Destek almak çok istiyorum kızıma hem sağlıklı düzgün bir anne olmak istiyorum. Elimden ne gelirse de yapmak istiyorum sizlerden aldığım destek motivasyon beni çok mutlu etti çok teşekkür ediyorum 
Evet evet aynen böyle hissediyorum. Sanki vursam içim rahatlayacak gibi ama asla öyle değil. Çünkü onun en ufak ağlayışına içim parçalanıyor
Ailen gelemez mi ? Veya eşinin yıllık izni vs varsa onu kullanıp yanında kalabilir .. destek çok önemli ben de desteksiz büyüttüm ve insanın aklına binbir türlü düşünce geliyor tek olunca . Yanında birinin olması sana çok iyi gelecek . Bunların hepsi geçecek ama gerekli desteği alman çok önemli 
Maalesef annem çalışmak zorunda babamı geçen sene kaybettik kardeşlerime bakıyor. Eşimde erkek kuaförü senelik izni yok. Allah yardımcımız olsun
Bahsettiğim minik mucizem de bu
Aynı şehirde olup destek olmak çok isterdim , hiçbir şey yapamasan bile elinden geldiğince dışarı çıkmaya çalış çok evde durmamaya bak. Eşin evde olduğunda birkaç saatliğine bile olsa o bebeğe baksın sen kendine zaman ayırmaya çalış bunlar sana iyi gelecektir
Allah bağışlasın gözlerinin içi gülüyor 
