Mesela herkes gider annesine kalır on gün bir ay. Benim öyle bir şansım yok eşim evdeyken hiçbir yere gidemiyorum. İstemiyor. Anca kendisi evde olmayacaksa o zamanlar gidebilirim. Gittiğim zaman da önce mutlaka kaynanama gidiyorum onun gönlünü ediyorum sonra anneme. Kaynanama uğramadan anneme gitme şansım yok.
Büyük sıkıntılardan biri bana göre. Evlenmeden önce eş ile konuşulması gereken durumlardan. O her yıl annesinde 1 ay kalanlardan biri olarak bu yıl artık kaynanamda 0 gün kalma yılına geldim. (Evlilikte 6.yıl) Ben kendi isteğimle kalırdım. Yaşanan şeyler buna sebep oldu nihayetinde. Böyle durumlarda kocanın zihniyeti sıkıntılı oluyor maalesef sorun orada. Yoksa kalmışsın kalmamışsın ,keyfin bilir aslında ama zorla güzellik olmuyor. En başından belirlenmemişse maalesef sonradan düzeltmek çok zor bu konuları. Belki zamanla daha adil bir şekle getirirsiniz. Anne deyince adamların damarına basılıyor çünkü.
Evliliğimin 6.yılına girdik. Çok şükür her yıl farklı geçiyor baya aksiyonluyuz bu konuda. Bazen bir fırtına gelir bazen geçer. Eşime sormadan bir şey satın almam veya bir yere gitmem genellikle garip karşılanır. Sormam yani. Karşılıklı güven meselesi aslında. Basit şeyleri sormam sadece. Evdeki her şeyi beraber yapabiliriz. Eşim tek başına da yapabilir. Bebek banyosundan, cam silmeye kadar. Ev işlerinde "yardımcı"değildir. Ev işi, eş işidir zaten. Genelde tüm yükü o alır ve böyle olması gerektiğini her yerde savunur. Kaynanamın yanında bile. 
( Bizim romantiklik seviyesi 
) Dışarıda elimi hiç bırakmaz , bebek arabasını hep kendi sürer. Sabah kahvaltıya kadar oğlumuza bakar, dışarıda gezerler, kahvaltıyı hazırlarım öyle gelirler. Yemek yapmadığım günler olur. Oğluma da kendi pişirir ve yedirir. Ben uyurum. Herkes çok garipser nedense. O da babası??? 
Günün belli bir saatinde kimse kimseyi rahatsız etmez. Acil bir durum olmadığı sürece. Kendi saatinde takılır herkes istediğini yapar. Çamaşır sepetine atilmayan çamaşırlar yikanmaz. Her ay 1 pasta yaparım kutlanacak bir şey muhakkak bulurum. 1 gün uğraştığım pasta 1 günde biter. 
Birikim için fazla bir para ayirmayiz ihtiyaç dışında keyif odaklı alışverişlere daha çok harcama yaparız. Kimsenin ne dediğini umursamaması yönünden çok severim kendisini.
Yarın benim doğum günüm hatta belki yoğunluktan hediye göndermeyi unutacak yine. Olur mu olabilir. B12’ler yerlerde ikimizin de. 
Allah varlığını eksik etmesin en güzel hediye o. Allah herkese tartışması az neşesi bol yuva nasip etsin.
İşte benim istediğim hayat. Eşime bunları söylüyorum ama kabul ettiremiyorum.
Böyle anlattım ama yazılanlara kanmayın lütfen. İyi taraflarını yazdım genelde. İnsanız hepimiz, hoşumuza gitmeyen çok özellik var. Evlendik ama belli sınırlar içerisinde bunları" iyiliğimiz için değiştirebiliriz" düşüncesi var ikimizde de. Bu yoksa oluşturmaya çalışmalıyız. Kimse yaşamak istemediği bir hayatı sürdürmek zorunda değil. Bir kere yaşıyoruz biz de bu hayatı. Çoğu sorun oturup sakince güzel bir dille konuşunca çözülmeye başlıyor. Tabiki niyet de lazım. Herkes adım atacak. Yoksa düğüm oluyor. 2 kişinin dışındakileri de evliliğin selameti için dinlememeyi (çoğu zaman) başarmak lazım. Müdahale ettirmemek gerek. Anne baba diye özellikle. Kendimizi koruyamayınca evliliği de koruyamıyoruz çünkü.
“Kabul ettiremiyorum” dediniz ya. Aslında sürekli isteklerinizi söylerseniz ters teper erkek kişilerine. Şöyle ol, böyle ol, niye öyle değilsin gibi şeyler herkes için ters gelir. Kıyası birakmalisiniz. Bu değişiklikler hemen olacak bir şey değil. “Eşim bundan hoşlanıyor veya hoşlanmıyor.” bilinci gelmesi gerek. Eşim seviyor diye şunu yapayım diye düşünüyorsa o adamdan olur mesela. Ama hep sevmediğiniz şeye odaklarsaniz inadına yapmayabilir. 3.şahıslarla başlamayın hiç. (Hele anne babayla hiç. O konu çok zor.) Sevgiyle, ilgiyle aranızdaki muhabbete odaklanabilirsiniz. Ben de baksam başka evlilikler daha güzel geliyor yoksa. Bunun bir sonu yok.
Biz de boş adam değiliz dermişim Çok delirmedik be olsun artık @Kuti 
Yaa doğum günün kutlu olsunnn nice mutlu yıllara 
Git ya ne güzel büyüdü artık Birce de çok güzel anı kalıyor bu yaşlarda bol bol da fotoğraf çek
Doğum günün kutlu olsun Habiiş 
Canm cok zor neden annemi mutlu etmeden önce kaynanayi mutlu etcen falan yanına gidip zaten zar zor evinden çıkıyor insan 
Bizde köye senede bir iki defa gideriz onda da kesinlikle ailemin yanında kalıyorum çok trip attı küstü o varken zorla kalıyordum hatta o annesinde ben annemde kaliyordjm ve en son dedim ki bak benm annem bbm yaşadığı müddetçe ben oraya gitcem onlar ((Allah korusun ya bişey olsa olseler o zaman gitcem mi hayır o yuzdn beni rahat bırak dedm tamam dedi yani bizim gelinlerde gelince anasına gidiyor kaynana da kalmıyor ee nolmus yani
Buranın sohbet başlıklarını özlemişim
Evliliğimizde bize normal olup etrafca garipsenen şeyler:
Eşime olağan dışı durumlar dışında(hastalık, ani gelen misafir gibi..) hiç ev işi yaptırmam. Ev işlerini kendim tek başıma yaparım. Buna tabiki tamirat gibi işler dahil değil. Garip şekilde onu ev işi yaparken görmeyi sevmiyorum. Evliliğimizin başında yapardı ben bıraktırdım diyebilirim.
Dışarıdaki hiçbir işle de ben ilgilenmiyorum. Market/eczane alışverişi, faturalar, çöplerin atılması, giderler, dışarı çıktığımızda çocuğumuzla ilgilenme işi eşimde. Oğlumla onsuz dışarı çıktığımızda o an hemen istediğim birşey varsa kendim alırım ama akşama lazım olan bir şey varsa yine eşime mesaj atarım. O da çıkmıştın neden alışverişi yapmadın demez.
Beraber tatilde, dışarıda veya başka bir evdeysek. Ya da evimize misafir gelmişse oğlumuzu yedirip içermesi, kriz anında sakinleştirmesi, oynatıp gezdirmesi, ilgilenmesi tamamen eşimdedir. Birisi bizi dışarıda görse belki şey diyebilir “kadına bak çocuk umrunda değil, yiyor içiyor keyfine bakıyor, doğurup bırakmış, çocukla adam ilgileniyor.” ama bunun sebebi evde de ben eşime büyük bir konfor alanı sağlıyorum. Dolabı açmasına, ne giysem diye düşünmesine bile gerek kalmaz, hergün giyineceği temiz ütülü kıyafeti dışarıda hazırdır. İşten gelince sarılır ufak bir sohbet ederiz, sonra 1-2 saat ona yalnız başına dinlenme fırsatı veririm. Çocuğumuzun bu vakti sabote etmesini engellerim. Kalktığında yemeği, tatlısı, çayı, artik o gün Allah ne vermişse önüne gelir. Dünyada en huzurlu, en kafası rahat olacağı yer evimiz olsun diye elimden geleni yaparım. Dışarı çıktığımızda da o tamamen benim keyif almama odaklanır, kendisi aç mı, yorgun mu uykusuz mu kalmış, tatilin tadını çıkaramamış mı umursamaz, çünkü onun için tatil evde, dışarı çıktığı an görev başlıyor demek. Bunları aramızda sözlü anlaşmalar yaparak sağlamadık kendiliğinden gelişti, öyle benimsemişiz.
En en en öncelikli olan kendi çekirdek ailemizdir. Aramızda senin ailen, benim ailem gibi ayırıcı konular geçmez. Biz aynı taraftarız evvela bunu biliriz. Diğer herkes bizden sonra gelir.
Planlar konusunda telaşsız insanlarız ikimiz de. Bir yere geç mi kaldık, bir şeyi mi kaçırdık böyle olması gerekiyormuş der önümüze bakarız. Aksayan planlar, randevular için gerilmeyiz ama çevremiz buna çok gerilir
Hoşgeldin Eğitimcianne 
senin güzel yorumlarını özlemişim. Bu başlık altına yazabileceğim bir şey aklıma gelmemişti ama senin yorumun bende bir aydınlanma sağladı o yüzden teşekkür ediyorum sana. Eşimin “evi huzurlu bir yer” olarak görmesini sağlamaya çalışmak gerçekten evlilikte en olması gereken şey sanırım. Bunu atlıyorum sanırım ben bir süredir, farketmemi sağladın 
seni yeniden gördüğüme sevindim
Hoş buldum
ben de burayı özlemişim bu “ev” hissini ben çok önemsiyorum. Ve bu his hayatımızdaki insanlara çok çabuk geçiyor. Burası bizim dünyamız ya diyorum, en güzel, en harika vakitlerimiz evimizde olmayacak da nerde olacak derim hep. Eşimin işten çıkar çıkmaz eve damlaması, oh be evdeyim sizi özlemişim, demesi benim huzurumu katlıyor. Eve gelirken zihninde bin türlü kaygıyla ayakları geri geri gitse kalbim çok kırılır.
Hoş buldum ve hâlâ burda olduğunuza çok sevindim 
bir bakıyım dedim, belki herkes yabancıdır şimdi, kimse kalmamıştır diye aklıma geldi ama herkes burada ne güzel 
Hoş geldiniz ne iyi etiniz gelmekle
ara sırq buraya girince ıyı oluyor sanki burası ayrı bir dünya iyisinizdir İNŞALLAH 
Benim evliliğim başlı başına aıleme arkadaşlarıma cok anormal geliyor eşim ne derse desin asla ona karşılık vermem haklı olsam haksız olsam asla sesımı cıkarmam buna cok tepkı gorurum aılemden yana dişini göster derler ama ben öfke anında ses edersem daha kötü olur sabır edıyorum onun siniri geçene kadar haksızsa gelir özür dıler ben haksızsamda gıderım özür dilerım konusurz hal etmeye calısırız haksız olup hala üste çıkmaya çalışıyorsa onu yüksek mertebelere şikayete bulunurum sabır ederım 
Ben asla yapamıyorum karşılık veriyorum. Ama kısa keselim istiyorum yani bi konuda tartıştık tamm kapansın o konu ama eşim uzatır da uzatır. Susmaz. Ben krize girene kadar dır dır eder. En son bişeyleri fırlatıp kırıp çığlıklar atmaya başlarım öyle susar anca.
Evet onu genel erkek hepsi yapıor galıba özür dilese bile kendilerine bı haklı taraf muhakak bulurlarnormalde kadınlar dırdır ederler derler ama neysedediğim gibi asla cevap vermem buda coğu kişiye anormal gelir ablamlar eniştelerimi dövuyor bıle ama buda bana anormal gelıyor cevap vermediğim zaman daha huzurluyum cünki biliyorum kı haklıyken susmak Allah katında daha hayırlı o yuzden sabır edınce gecıyor elhamdıllıah
Bende aynı eşim evdeyken kimseye kalmaya gidemem .
Bizde herşeyi birbirimize haber ederiz geldim, gittim , magazadayiz mesela şunu aldım bunu aldım.su kadar para daha eve gelmeden konuşuruz ayrı gittiysek eğer bu gibi daha bir çok şey gün içerisinde çok detaylı konuşuruz başkalarına tuhaf geliyor ama bence normal
Eşim aslında ilk basta böyle değildi oda alıştı sürekli sorduğum icin
Ben bekarken çok özgürdüm. Her şeye kendim karar verirdim . o yüzden şimdi çok zoruma gidiyor. Mesela çarşamba günü eeşimin kuzeninin kınası var. Baya da samimiyiz. Görümcelerim herkes gitti toplandılar ben de iki gün önve gideyim diyorum . hazırlıklara yardım ederim ortamda eğlencelerde oturmalarda bulunurum. Hayır göndermiyor kına akşamı salona git diyor. Kaç gündür bunun için yalvarıyorum. İkna olmadı. Ne olur yani iki gün önce gitsem aileyiz yani yabancı gibi salona mı gideyim sadece. İstediğim zaman istediğim yere gidememek beni çok bunalttı.
Al benden de o kadar bende bekarken öyleydim sonra eşim çok sıkmaya başladı seninki gibi kalmaya gitmeye gelmeye asla izin vermez istemez yani o istemeyince bende gidemiyorum hiç bir yere. O sıkınca beni bende ona aynısını yapıyorum.Benimde zoruma gitmişti ama şimdi o kadar umursamıyorum 10 yıl oldu evleneli 