Herkese iyi akşamlar. Bu ara kendimi özel hissetmiyorum. Tek vasfım annelik gibi hissediyorum. Mesela oğlumla memlekete gideceğiz. Eşim güya şaka yapıyor . Seni göndermek kolaydı da oğlumu bi yere gönderesim gelmiyoe diyor. Senle 12 yıl geçirdim onla sadece 4 ay diyor. Güya şaka ama kırılıyor insan. Bu haftasonu “öf sıkıldım bir an önce işe gitmek istiyorum” cümlesi kurdu ilk kez. Bunada kırıldım. Yani 15 gündür anneannem bizde. Anneannem tv izliyor genelde . Eşim izleyemiyor. Ondan kaynaklı bu cümleyi kurduğunu düşünüyorum ama yinede kırıcı. Ben artık özelinde bi insan gibi değilde hayat arkadaşı ve oğlumuzun annesi gibiyim. Eşim kırdığını anlayınca gelir özür diler , yanaşır genelde. Ama üst üste çok pot kırıyor. Lohusayız diye ekstra alıngan olabilirim belki ama onlarda daha dikkat etmeleri gerek banane.
Mesela geçen seneki doğum günümde hamileydim. Bi kaç arkadaşım kuzenlerim falan hep bebeğe hediye almışlardı. Ben artık bir birey gibi değilde sadece anne gibiyim. Bakalım bu seneki doğum günümde de aynısı olacak mı
Yanlış anlaşılma olmasın ben oğlumun annesi olmaktan çooooooook mutluyum. Ama ben benim. Bende kendi özelimdeyim. Beni neden unutuyosunuz ki ya da ben fazla alınganım bu aralar
Bugün benimkide bana dedi bı çocuğa bakamadiniz diye ütü masasını düşürdü çocuk evde ablamlarda vardı oldu dedim bu cümleyi kurarken hoooop orda durcan dedim valla kendi kıçınızı gayet iyi kurtarıyorsun dedim keşke bende babam olsa sadece çocuğumla işten geldikten sonra oynasam sonra ben çocuğa baktım desem acıkır annede susar annede uykusu gelir annede bide beni sorgulayacak yargılama yapacak kusura bakmasın sürekli çocukla beraberim valla ve desteksiz büyütüyorum… alınganlık yaparsın sende hassas dönemdesin tabiki artık o düşünmüyorsa sen dile getirip sokcan gözüne yapmaması gerektiğini
Hissettiklerinizi o kadar iyi anlıyorum ki. Bence normal eşinizde size takılıyor bence güzelce duygularınızı dile getirin anlatın. İnşallah anlar. Evde başka birinin olmasi özel hayatına ister istemez kısıtlama getirmiştir her ne kadar rahat ol denilse bile. Doğum gününu inşallah size özel kutlarlar hayal kırıklığına uğramazsınızŞimdi bize 2 ay olacak kardeşim arar yeğenim nasıl onu göster der, özledim der. Bende beni özlediğinde gösteririm yeğenini derim.
Çok benzerini yakın zamanda yaşadım, açık açık konuşurken benim doğumdan sonra çok alıngan olduğumu benden cekindigini falan söyledi..Bende kendimi değersiz hissettiğimi, bebekten önceki günlerimizi özlediğimi söyledim.Meger eşimde aynı şeyden yakiniyormus, konuşmak bize çok iyi geldi. Dogumdan sonra bende çok değiştim, gerginim ister istemez bakımsız olmak bile beni geriyor, evin dağınık olması bile gözüme batıyor en ufak seyde catiyorum hâlbuki benim eşimde ılımlı ..Bizde değiştik, evlilik çocukla birlikte farklı bir boyut kazandı.Sizde açık açık konuşunca tekrar sizi ozelinizde mutlu edeceğini düşünüyorum
Evet ya tam olarak bu yazılanlar. Ama böyle düşününce bile kendimi suçlu hissediyorum. Sanki bebeğime diyormuşum gibi. Halbuki bunu tamaamen ben istedim. Ama cidden herşeye tüm tükenmişliğime değer bir bebeğim var. Dünyam o benim. Ya ben kendimi çok saldım cidden sevdiğim şarkıları doğumdan beri dinlemediğimi farkettim şuan doğumdan beri yaptığım tek saç tepeden dağınık bağlamak. Genelde evdeyim diye makyaj hak getire. Kitap bile okuyamıyorum. Şuan karşımda bebeğim o kadar melek gibi uyuyor ki . Yinede değer diyorum.
Çocuğa bişey olduğunda beni suçlamaz hiç. Geçende bebeğim kucağımdaydı ayağım takıldı çocuğumun beli arkaya doğru gitti. Allah korumasa sakat bi hareketti. Korkudan elim ayağım titredi ağladım. Eşim beni teselli etti onların vücudu esnek lastik gibiler bişey olmaz . Senin bi yerin acıdı mı kendi elini vurdın oraya dedi. O ütünün düşnesi senin suçun değil ki çok biliyolar onlar
Ya hamileyken bebeğime aldıklarında aşırı mutlu oldum tabiki ona bişeyler alındıkça içim kıpır kıpır heyecan dolu olurdu. Şuanki kafa benim deprasyon kafası şuan böyle düşündüm ben hiç içimw atan taraf olmadım hep dile getiririm hislerimi. Bunuda odamıza çekilince yine dile getireceğim. Konuşmazsam zaten uyuyamam hiç
Evet bende hissediyorum değiştiğimi daha sinirli , agresif, alıngan oldum. Aslında ailesi yüzünden kötü lohusalık yaşamasam bu kadar agresif bi dönem geçirmezdim. Ama tahammül seviyem en aza indi bu süreçte. Konuşacağım odamıza çekilince. Alındığımı belirtmezsem çatlarım zaten
Katılıyorum ve ayrı konu açmadan ekliyorum bir de karı koca olarak eskisi gibi olamamak var… Bebekten sonra bambaşka bir sıfat annelik ve babalık. Öyle bir kaptırıyoruz ki bazen. Birbirimizi unutuyoruz sonra iyice geriliyoruz. Uzaklaşıyoruz ister istemez. Fark ettiğimiz an bir format atıyoruz ama yine aynı döngüye giriyoruz üç beş gün sonra ben de bunu çözemedim. Bir iki kitap aldım video izleyemiyorum zaten bebekten telefonu elime alamıyorum. En azından uyuduğu zaman okuyayım dedim biraz. Hem kendime hem evliliğimize vakit ayırmış olurum
Yazdım yazdım sildim vallasize söylerken arkadaşın yazdığı şiiri okudum,dedim ne kadar unutmuşluğum var kendimi. Farkına vardım varmasınada düzelir mi orası meçhul. Hep bir koşuşturmaca. Dışarı çıkınca kendimi mutlu hissediyorum,temiz havayı solumak iyi geliyor.
Aslında bu konu en belirgin olanı, sizinle birebir aynı şeyi yaşadığımız için sorunlarda benzer..Biz bu son konuşmaya kadar tamamen aramızdaki sorunu cozememistik bunda da annesinin doğrudan katkısı vardi, erkekler ne kadar eşini sevse de bir yerde annede ağır basıyor, onunla yaşadığımız sorundan sonra ilk bizde de problem başladı.Sukur iyiyiz şimdi ama sonuçta böyle olmasını isteyen biz değildik, yapacak birşey yok, böyle geldi böyle gidecek kaynanamla asla görüşmeyi düşünmüyorum.
Alınganlık,agrasif olmak için sizin eş tarafı sebep olmuş. Bizde çok şükür öyle birşey yok ama oluyor yinede. Sanırım bazen sadece konuşmaya ihtiyaç duyuyor insan. Burada yazmak bile iyi geliyor. Çünkü tek olmadığımı ve kafayı yemediğimi görmek güzel
Evet karı koca olayını bile düzgğn yaşayamıyoruz. İyice uzaklık gircek diye korkuyorum. Bazen ütüsünü bile yapamıyorum yorgunluktan. Kendisi ayarlıyor, üzülüyorumda. Bazen yemek yapamıyorım dert etme ben vişeyler ayarlarım diyor. Ne kendime ne eşime yetemiyorum tamamen oğluma verdim kendimi
Evet yaşanmışlıklarımız çok benzer . Aramızda bi olay geçiyor diyelim. Muhakkak o konuda annesiyle kötü anım olmuş oluyor. İstemsizce ayy annende böyle yapmıştı bana diyorum. Söyleniyorum o da ister istemez alınıyor ne de olsa annesi. Ama cidden katlanamıyorum ve bende bir daha görüşmeyi düşünmiyorum . Umarım koyduğum sınırı eşim korur yüz göz ettirmez beni onlarla. Hediye götürüp özür dilesek diyolarmış. Eşim izin vermemiş böyle kalın benimde kafam daha rahat demiş sağ olsun. Ama ister istemez alınıyodur o da . Ben söylendikçe aramızdaki muhabbet de azaldı zaten
Evet bebeğime 1 buçuk ay sütümle besleyebildim. Sütüm kesildi onlar yüzünden. En çok da bu yüzden onlarla asla görüşmek istemiyorum. Ya bu platform sayesinde ortak sıkıntıların olduğunu gördüm . Eğer görmesem çok kolay ekarte edidlirdim sorun bende diye sen değiştin söylemlerine hemen kanardım. Halbuki gayet doğal şeyler yaşıyormuşuz işte yalnız değilmişim
İşte bunu yapmamak lazım, bende çok söyleniyordum, soylendikce kendimde üzülüyordum haketmedim diye ve en güzel zamanlarım mahfoldu unutamıyorum travma oldu bende de, aynı şekilde kaynanamın kardeşleri vs bizi barıştırmak için gelmek istiyorlar ama asla böyle birşeyi kabul etmedigimi eşime de söyledim, o zaten hep beni haklı buluyor saolsun ama en çok bayramda vs beraber gitmeyince üzülüyor, üzmek istemiyorum ama elimde değil, bir defa taviz verirsek gerisi gelecek çünkü, bebeği göstermeye gidince de belki arkanızdan konuşup eşinizin canını sıkıyordur, o da eşinizin kafasını bulandirabilir ister istemez ..Ama siz eşinizle konuşunca anlayacaktır, pürüz kalmayacaktır inşallah
Benim sütüm hiç olmadı onun yüzünden Ben yatakta yatarken tüm Türkiyedeki akrabalarını arayıp naklen canlı yayın yapar gibi Tülayin sütü yok mama veriyor diye duyurması, hiç tanimadigim insanlarin söylenmesi falan bu konu bende de yara, aklımdan hiç çıkmıyor..Söyleyecek, konuşacak o kadar çok şey var ki, bu platformda ancak bu kadarı oluyor …Şükür büyüdüler, geçti o kötü günler diye düşünüp teselli edeceğiz kendimizi.
Ne güzel o zaman sevindim adına canim….Sonra özür diliyor benimkide boş bulundum öyle böyle ben anneyim valla çocuğumu babasından bile çok düşünürüm tabiki…
ya da ben fazla alınganım bu aralar 
Şimdi bize 2 ay olacak kardeşim arar yeğenim nasıl onu göster der, özledim der. Bende beni özlediğinde gösteririm yeğenini derim.
doğumdan beri yaptığım tek saç tepeden dağınık bağlamak. Genelde evdeyim diye makyaj hak getire. Kitap bile okuyamıyorum. Şuan karşımda bebeğim o kadar melek gibi uyuyor ki . Yinede değer diyorum.
ben hiç içimw atan taraf olmadım hep dile getiririm hislerimi. Bunuda odamıza çekilince yine dile getireceğim. Konuşmazsam zaten uyuyamam hiç
Bir iki kitap aldım video izleyemiyorum zaten bebekten telefonu elime alamıyorum. En azından uyuduğu zaman okuyayım dedim biraz. Hem kendime hem evliliğimize vakit ayırmış olurum 
Ben yatakta yatarken tüm Türkiyedeki akrabalarını arayıp naklen canlı yayın yapar gibi Tülayin sütü yok mama veriyor diye duyurması, hiç tanimadigim insanlarin söylenmesi falan bu konu bende de yara, aklımdan hiç çıkmıyor..Söyleyecek, konuşacak o kadar çok şey var ki, bu platformda ancak bu kadarı oluyor …Şükür büyüdüler, geçti o kötü günler diye düşünüp teselli edeceğiz kendimizi.