Kızlar geçen sene doğum yaptım doğum yaptığımdan beri ne mental olarak ne beden olarak nede ruh olarak iyi değilim başlarda bu kadar değildi ama aşırı derecede düşünme ağır vesveseler kızıma birşey olacak korkusu ve bir yandan da tek başına çocuğuna yetebilmek desteksiz büyütmek hepsi artık üst üste geldi ve bu aralar öfkemi kontrol edemiyorum kızıma en ufak şeyde bağırıyorum hiç yapmayacağım bişeyi özür dilereyerek yazıyorum iki oldu kızımın bacağına vurdum birinde altını değiştirtmek kesinlikle istemiyor bunu yaşayanlar bilir zaten ikincisi de daha bugün buhar veriyordum almak istemiyor hasta şuan biraz boranşiti var dedi doktor içim hiç rahat değil ona bu şekilde davranmak çok zoruma gitti herşey artık üstüme üstüme geliyor anlayan kimsem yok etrafımda birde ben prematüre annesiyim çok zorlu geçti ilk doğum yaptığım dönem küvözdü bebeğimdeki bi kaç rahatsızlığıydı her ay farklı doktora gidiyoruz artık düşünmekten kafayı yicem başedemiyorum kafamdaki vesveselerle dua etmiyorum sanmayın ediyorum kendimi başka şeylerle oyalamaya çalışıyorum ama olmuyor yaşayan varsa bana yardımcı olur musunuz tek olmadığımı biliyorum 
Seni çok iyi anlıyorum.. son zamanlarda kendimi eksik ve mutsuz hisseidyoeum . Kişisel bakımimi bile yapamıyorum , lavaboya beraber giriyoruz beni izliyor 15 aylık olacağız . Alt degistirme ayrı olay 
, bağırış cagiris içinde halletmeye çalışıyoruz .sinirimden çok ağlıyorum , kendisi bir yanda ben bir yanda .bazen hirpalamamak için çok zor tutuyorum kendimi . Öyle düşündüm diye oturup ona da ağlıyorum , yani sürekli ağlıyorum son zamanlarda. Bu bir süreç ne zaman bitecek zaman gostericek
Bizde 14. Aya girdik aynı şekildeyim seninle tuvalete bile geliyor ve hep huzursuz ağlıyor bi türlü memnun edemiyorum çok zorlanıyorum artık ve dediğin gibi o sinir anında hırpalama gibi bir dürtü geliyor ama vesvese işte o kendini zor tutuyorsun çünkü yanlış bir şey olduğunu biliyorsun bide karşındaki de küçücük çocuk canından kanından bir parça zarar veremezsin ki işte bazen olmuyor çünkü çok doluyosun ya kontrol edemiyorsun bi anda oluyo yani bu seferde vicdan azabından geberiyorsun ağlıyorsun yetemediğin için hepsini yaşıyorum
Etrafında gidebilecegin yakının var mı. ? Benim ailem ilçede oturuyor, iki üç haftada bir gidiyoeum . Kayınvalidem ve gorumcelerim ile aynı ildeyiz , onlara gittiğimde ya da onlar geldiğinde birazda olsa nefes alıyorum . İyi geliyor .
Al benden de o kadar bebegım 15.aylık ve dogum yaptıgımdan berı yalnızım sadece esım var gurbette olmak zaten zor bır de ustune lohusalık eklendı.. kımse anlamıyor lohusalık bıtmedı cok kotuyum dıyorum lohusalık 40 gün sürer diyorlar arkadaslarım bıle anlamıyor sureklı sukret senden beter olanlar var dıyıp benı daha da çıkmaza sokuyorlar!! Zaten her dakıka şükrediyorum çok şükür Allahıma ama kimse anlamıyor çok yalnızım 
. Aman annemler uzulmesın dıye bısıler de soylemıyordum artık anlatıyorum cok ozledım sızı diye.. gecen temızlık yaparken muzık dınlıyordum hungur hungur agladım.. Allahım hepımızın yardımcısı olsun bu kadar cok dibe düşeceğim aklıma gelmezdi.. @felcin
Canım Çağla dün aklımda idin hep yazayım dedim unuttum. Nasılsın, Türkiye’ye gelmediniz mi ?
Kayınvalidem ile aynı sehirdeyiz yakinizda , cooook darda olmadikca bırakmam kimseye oğlumu, 15 ayligiz bugün dahil iki kez birakmisimdir. Zorluğu cooook fazla fakat mecburi de olsa bıraksam aklım hep onda kalıyor . Arada nefes almamiz gerek , mental olarak toparlanabilmek için 
canım benim seni anlayamam belki ama dertlerimiz bir .. umarım yakın zamanda birazda olsa dinlenebiliriz
Ah canım benım sagolasın yıkılmadık ayaktayız 
ben de senın gıbıyım 5 dk yalnız bırakmam babası dısında.. ama mental olarak çok çöktüm ama hergun şükrediyorum bebeğimi bize nasip ettiği için, öyle ya da boyle gececek ınsallah canım. Umarım senın ıcın de hersey yoluna girer 
Canım annelik biraz da böyle bişey hep bi yetememek var kendini çokça oku sen güçlü ol ki bebiş sağlıklı mutlu olsun