Yeni doğum yapan, bebeğiyle ilgilenirken zorluk çeken ve alışmaya çalışan taze annelere bir kaç şey yazmak istedim. Sabredin, minik bebeğinizin o hallerinin tadını çıkarın. 7 ay 4 günlük bir kızım var ve ben anne olduğum için çok mutluyum Rabbim isteyen herkese bu duyguyu nasip etsin.
Bazı anlar çok zor, bazen bebeğinizin dertleri günler sürecek. Ama bir bakmışsınız geçmiş, bebeğiniz sağlıklı ve keyfi yerinde. Mesela kızım dünden beri gayet sakin keyfi yerinde, ama tam da oturup bu satırları yazmak istediğimde huysuzlanmaya başladı zar zor uyuttum. Ben de o uyurken çayımı yudumluyorum, mesela az önce de birden sıçrayarak uykusundan uyandı. Bazı günler böyle huzursuz olacak, uykuya zor geçecek. Ama inanın bu günler geçecek anın fotoğrafını da ekliyorum, şu an benim gibi duygularını ve anın fotoğrafını paylaşmak isteyenlerden yorumları beklerim
Ne güzel bir başlık. Yeni anneyken bana en kötü hissettiren şey hiçbir şeyin geçmeyeceği düşüncesiydi. O yüzden ben de yeni annelere diyorum ki geçecek, hep aynı zorlukta olmayacak. Benim bunu duymaya o dönem çok ihtiyacım vardı. Sanıyordum ki hayatım artık hep o uykusuz, bitik, aç, dağınık, gergin halimle devam edecek. Ama yanılmışım. Elbette çocuksuz olduğunuz zamanlar gibi olmayacak ama zamanla herşey daha iyiye gidecek. O büyürken yeni lezzetler katılacak hayatınıza. Sorumluluklar biraz biraz hafifleyecek. Kendinize zaman açılacak. miniğiniz düzeninize alışmaya başlayacak. Uyuttuğunuzda ne kadar uyuyacağını bileceksiniz. Kendinize ayırmak için ne kadar vaktiniz var bileceksiniz. Gündüz kaç uyku yapacak, gece kaç defa uyanacak onu da bilecek ve kendinize daha rahat program yapacaksınız. Güçlenmiş olacağınız için arada çıkacak pürüzler sizi sarsmayacak.
Geçeceğini bilerek o minik hallerini zorluğuyla, dağınıklilık ve pasağıyla sevin kızlar. Çok zor bir bebeğim vardı. Gün boyu hep kucağımda ve sadece ayakta dolanırken uyurdu. Oturduğum an ağlardı. Akşama kadar aç karnına eşimin gelmesini bekler, lavaboya bile o gelince gidebilirdim. Ona rağmen deli gibi özlüyorum o minicik, buruşuk mis kokulu insan tanesini.
Ah annelik hem çok güzel hem yorucu hemde akıl işi değil
Aileden uzakta gurbette olmak hele daha çok zor isterdim kalabalik ortamda büyüsün ama yinede şükür sağlıklı bir kızım var doğum sürecim çok kötü geçti ve lohusalığımı etkilemişti kızıma yetememezlik duygusuyla ilk 3 ay kabusa dönmüştü günlerim ama şimdi 9 aylık büyüdü benle oyun oynaması dans edişi alkışları gözlerimin içine bakışı dünyaya bedel tek bir bakışına kurban olurum canım kızım Zelal Ahsenim en yakın arkadaşım seni her şartta koruyacak annen baban var hep yaninda olacağız Rabbim müsade ettikçe
Bir yandan büyümesine sevinip bir yandan üzülen anneleriz biz
Daima güzel günlere
Benim bebeğim de 11 aylık olacak. Gurbetteyim. Çocuk bakmak, büyütmek, ev iş vs. derken tek başına çok zor. Yetişmeye çalışıyorsun, yetişemiyorsun, ev darmadağın oluyor, kendine vakit ayıramıyorsun, hasta olsan da ayakta durmak zorundasın çünkü sana muhtaç bir bebeğin ve seni bekleyen işler var tabi bir de koca var Bebeğin atak dönemiydi, diş dönemiydi, uyku problemiydi, yemesiydi, içmesiydi derken bunalıyorsun ve oturup ağlıyorsun. Sonra o sana gülüyor ve bir an da dünya duruyor, bütün herseyi unutuyorsun Annelik çok güzel, çok zor ve gerçekten akıl işi değil. Çünkü kendini düşünmeyi bırakıyorsun önceliğin bebeğin oluyor. Bütün hayatın, bütün dünyan o oluyor. Ve günün sonunda her zaman iyiki anneyim diyorum
Bizde 8 ay9 gunluguz ewet bazen uykusuz yorgun olunuyor ama bi gulusuyle o uykusuzluk yorgunluk gidiyor bugunleri cok özlicez ben buyuyo diye cok uzuluyorum guzel bi duygu allah herkese taddirsin ins
Büyük oğlumda yaşadığım zorluklardan sonra küçük oğlanı büyütmek daha kolay gelmişti. Ama ikisini birden buyutecegim detayı sonradan dank etti kafama ama iki evladım da bana iyiki dedirtti.. sizinle yakın zamanda iyiki dediğim bir video paylaşıyorum
Rabbim isteyen herkese bu duyguyu nasip etsin.
anın fotoğrafını da ekliyorum, şu an benim gibi duygularını ve anın fotoğrafını paylaşmak isteyenlerden yorumları beklerim 
dünyanın en güzel duyguları bunlar 
Bebeğin atak dönemiydi, diş dönemiydi, uyku problemiydi, yemesiydi, içmesiydi derken bunalıyorsun ve oturup ağlıyorsun. Sonra o sana gülüyor ve bir an da dünya duruyor, bütün herseyi unutuyorsun 
ama iki evladım da bana iyiki dedirtti.. sizinle yakın zamanda iyiki dediğim bir video paylaşıyorum 
evet ayn