2ay 2 haftalık bebeğim var uyumuyor emmiyor sürekli ağlıyor huzursuz kucakta durmak istiyor ve bu beni çok yoruyor atak mı değil mi bilmiyorum 25 yaşındayım özgürlüğüme o kadar alıştım ki bebeğimin olması beni çok zorluyor rahatça gezemiyorum istediğim zaman dışarı çıkamıyorum sezeryanlıyım evim 2. Katta sürekli bebek arabası indir çıkar yapamam evde tekim bebeğe biri baksa belki evet indiririm ama tek kişiyim ve çok zorlanıyorum siz de benim gibi yoruluyor musunuz evet annelik güzel ama bize zaman kalmaması çok yoruyor herkes daha doğurdun eski hayatın olamayacak rahat edemeyeceksin diyor daha çok ağlıyorum sinirlerim bozuluyor nolur destek çıkalım birbirimize tek olmadığımı düşünüyorum
Mrb ilk aylar zor oluyor sonra uykuları düzene girer ama ara ara diş çıkarırken zorlanıyor insan ama öyle böyle alışıp giidyorsun zamanla benimde üçüncü çocuğum ilk başlarda çok zorlandım sonradan olduğu için sende alışırsın şuan lohusalik pskolojisi var çok normal rabbim kolaylık versin inşallah
Merhaba, benzer şeyleri yaşadım o kadar iyi anlıyorum ki..Bebeğim ilk doğduğunda sürekli ağlama modundaydi..Karnını doyurursun ağlar, yatağına koyarsın ağlar, altını değiştirmek hele zulümdü.12 günlük olduktan sonra sinirlerim boşaldı çok ağlamıştım, akşama kadar aç duruyordum, wc ye kucağımda bebeğimle gidiyordum..Bende sezeryan oldum ve kaynanam bu süreçte yanımdaydı farklı bir yuzunu gördüm ve herşey üst üste geliyordu.Hic geçmeyecek gibi gelirdi akşama kadar kucağımda eşimi beklerdim, sonra bir anda uyumayan çocuğum uyudu maşallah, herşey tersine döndü..Şimdi 8.5 aylık ve gezmeyi çok seviyor, dışarı çıkınca heyecanlaniyor yeni şeyler keşfetmek çok hoşuna gidiyor, tabi o mutlu ben mutlu… Çalışan, gezen bayanlar bir anda eve tikilinca belki de 2 katı zor oluyor.Ama şimdi bebeğimle cikiyorum, geziyorum, gece uyku saatine erken geçiyor uyumadan evime geliyorum, onu uyutup kahve film keyfi yapabiliyorum…Herşey düzelecek hiç korkma, tabiki çocuktan öncesi ve sonrası diye bir gerçek var..Sorumluluklarımız arttı, bize muhtaç bir can var ortada, onun menfaatini gözeterek yapıyoruz bircok şeyi…Sadece bunun geçici bir süreç olduğunu unutma, henüz çok küçük, biraz zamana ihtiyacın var..Her ay diğer aydan öyle farklı oluyorlar ki, şuan küçük belki henüz isteklerini anlayamiyorsunuz vs büyüdükçe neden ağladığını, neden huzursuz olduğunu daha iyi anlıyorsunuz işler de kolaylaşıyor.Desteksiz buyuttugunuz için de zorlaniyorsunuz, kendinizi motive edin bu günler de geçecek deyin, sizi en iyi yine siz toparlarsiniz..Tabi ki annelik zor, herkesin serüveni farklı..Ama inanın geçiyor, bebeklerimiz herşeye değer, inşallah toparlanırsiniz bir an önce 
Bebek arabasını apartman girişinde boşluk bir yere, kimsenin geçişini engellemeyecek şekilde bırakın. Ya da kanguru kullanabilirsiniz bebiş daha hafiftir. Tabi agriniz yoksa. Ağrınız varsa daha yavaş hareket edin daha kısa yürüyüşler yapın ama çıkın mutlaka 30 dk da olsa. Biliyorum zor ama imkansız değil. Biraz daha büyüyüp hareketlenince hazırlanması daha zaman alacak emin olun. Şimdi hemen minik bir çanta hazırlayın akşamdan bezini kıyafetini koyun. Kendinize yiyecek koyun. Ben soğuk kahve bile yapiyorum çıkmadan uyuduğu vakit buzdolabina hemen. Belki içeceği de dışarıdan alırsınız yakinsaniz markete uğrayıp bir bakinin öylesine. Ben markete bile gidemiyorum yok çünkü eşim köye atandı düşünün park bile uzakta ama her gün cikiyorum akşam. Yaparız, alışırız. Yapabilirsin, inan. 
Çok teşekkür ederim inşallah rabbim hepimize yardım eder 
Bu yoruma o kadar sevindim ki iyi ki yazdın gerçekten kendimi yalnız hissettirmedin bana çok teşekkür ederim umarım rabbim sana gönlünden geçer her şeyi nasip eder evet anne olmak çok zor çok da güzel yorucu ama çok eğlenceli bu aralar sütüm gidecek diye korkuyorum zaten emmiyor bende sürekli ağlıyorum ama bugün şunu farkettim giderse gitsin öyle büyüyen bebeklerde var sonuç olarak büyüyorlar ve biz yine anneyiz değişmiyoruz bunu anlamaya çalışıyorum ve evet zor anlıyorum bazı şeyleri kabullenemiyorum ama kabul etmek zorundayım mecburuz hayatımız değişti bir anda bebiş geldi dediğiniz gibi geçecek diyorum geçmeli inşallah güzel şeyler olur 
Böyle yorumlara canım kurban evet yapabiliriz yapmalıyız hava almayınca gerçekten daha kötü oluyor insan heleki hala lohusa olduğumu düşünüyorum çünkü duygularım çok değişken kendimş suçlu hissediyorum tam o anlarda hava almak istiyorum ama kimsem yok bu zoruma gidiyo ama tek de güçlüyüm diyorum kendime haklısın dediğini uygulamak istiyorum ve yapacağım hayatında inşallah hep mutlu olursun bebişle 
Yalnızım deme hayır Rabbim benimle de sürekli. Bebeğim sağlıklı de canım çok şükür de. Her şey geçecek o ilk kokusunu keşke bir kutuya koyabilsem de saklayabilsem dedim ben öyle güzeldi öyle hoştu ki cennet kokusu gibiydi şimdi yok mesela 
şimdi başka kokuyor o minik elleri, ayakları, boyu büyüdü. Beni de büyüttü neler neler öğrendim şu az vakitte. Zaman o kadar hızlı ki. İnan ben de çok ağladım tuvaletlerde banyolarda. Uyumam gerekirken gecenin bir vaktinde emzirirken. Ağladım geçti bitti de kendi kendine. Ben çok güçlüyüm de aynaya bakınca. Ben çok güzel bir anneyim de kimse demese bile…sen çok güzelsin. En başta kadınsın, çok da güçlü bir annesin. Aklına geleni gücünün yettiğince yaparsın. Yakınında az da olsa muhabbet edebildiğin birileri varsa yardım istemekten çekinme. Dilenmek değil bu. Baktın olmuyor bırakırsın en kötü insanların yüzünü de görmüş oluyoruz bu dönemde… Ayy ne bileyim çok duygulaniyorum buraya senin gibi yazanları görünce hepinizi sarıp sarmayalasım geliyor keşke yakınınızda olsam 10 dk bile olsa ne ihtiyacın var diye soranı olsam şöyle gözyaşı kirpiğinde annelerin 
Aynen öyle bugünlerde gecer ne günler aylar geçmiyor ki bebeğim gazliydi hergun bittikçe seviniyordum bugünde geçti dört gözle gazinin bitmesini istedim çok şükür bitti atlattı şimdide dişle uğraşıyoruz oda geçecek kocaman olacaklar biz kafamıza taktigimizla kalacağız aslında anne olmak çok zor ama bı o kadar güzel büyüdükçe de bu anlarini ozleyecegiz.
Evet bende öyle çok ağladım üç çocukla yetisemiyorum diye lavabolarda lohusalık çok zor heleki her işi tek başına sirtlanmissan aslında yanlız birakilmayacagimiz zamanlar çok yanlız kaldım bende çok şükür geçti gitti
Çok tatlısın gerçekten çok incesin düşincelerin naifliğin o kadar güzel ki yüz yüze konuşmamıza bile gerek yok böyle kalplerimiz bir burda hepimizin haklısın kadınız ve bir insanı dünyaya getirirken bütün her şeyimizden vazgeçiyoruz ama yolumuza öyle güçlü devam ediyoruz ki kalkmasını da biliyoruz bende dediklerini bir bir yapıcam aynaya bakıcam hava alıcam hayatımı onunla yeniden inşa etmek için herşeyi yapıcam çok teşekkür ederim bana bunları yazıp gösterdiğin için sen ve senin gibiler buranın en güzellerisiniz iyi ki varsınız iyi ki varız 
Her anının fotoğrafını videosunu çekiyorum ama yine de özler miyim acaba diye düşünüyorum evet özlerim ilk gülümsemesini bakışlarını ellerini ayaklarını kendimi bu yüzden yetersiz hissettim büyütüyorum ama anlamıyorum diye kızdım evet zaman ilerledikçe herşey değişiyor bizde değişiyoruz onlarda ağlasak bile devam ediyoruz bu yola iyi ki varız iyi ki varsın 
Aynen zamanla kafana takmiyorsun hastalanmadiig sürece öyle böyle zaman geçip gidiyor