Bir anne olarak çocuğuna vermen gereken yegane şey sevgi. Diğer her şey ikinci sirada. Bu yüzden sevgi ve herhangi başka bir şey karşı karşıya geldiğinde (sevgi riske girer gibi olduğunda) sevgiyi tercih et. Bu sey ne olursa olsun. Her şey daha sonra da sağlanabilir gerekliyse.
Bunu unutacaksın. Hayat sana bunu unutturacak. Okula yetişilmesi gereken sabahlarda bunu unutacaksın. Kardeş kavgalarında bunu unutacaksın. Etraftan gelen şikayetlerde bunu unutacaksın. Akşam yemeklerinde bunu unutacaksın. Ama yeniden hatırladığında toparlama gücüne sahipsin. Her şey için çok geç demeye çok uzun yillar var.
Bazı ekler:
⁃ Çok çok üzgünüm ama kendinde olmayan bir şeyi vermen mümkün değil. Ebeveynlik kitapları sana bunu kesinlikle sağlamayacak. Vaktin kısıtlıysa herhangi bir ebeveynlik kitabına günde yarım saatini ayırmandansa ıık bir duş alman, saçlarını nazikçe taraman, cilt bakımı yapman, ellerine güzel kremler sürmen, kendine güzel bir kahvaltı hazırlaman, sicak bir çorba içmen içindeki şşefkat kaynağını ortaya çıkarmada çok daha etkilidir. Kendine iyi davranmadığında çocuğuna iyi davranamayacaksın. Bu kadar net çok az şey var ebeveynlikte.
⁃ Nefsini eğitmen gerekiyor. Çocuğun senin yaptıklarını takdir etmesini bekleyen bir taraf var içinde. Özellikle de tek başina ebeveynlik yapıyorsan (evli, bekar fark etmez.) Yaşadığınız zorlukları paylaşan bir kişi daha evde yoksa (gerçekten yok veya var ama yok, müsavi) çocuk görsün istiyorsun. İçinde çocuktan takdir bekleyen bu tarafı görmezsen, varlığını tanımaz ve onu eğitmezsen bir firsatinı bulup cümlelerine sızıveriyor.
⁃ Bir çuval inciri berbat etmiş gibi hissettiğinde yeni bir çuval incir daha alabilirsin.
⁃ Çocuktan gelen ağir cümleler için kulaklarının hemen arkasında bir cümle dönüştürücün olsun.
⁃ Kolay çocuklar var. Zor çocuklar var. Zor çocuk sahibiysen kolay çocuğu olan kimselere genellikle söylediklerin anlamsız veya abartı gelecek, umursamamayı öğren.
Alıntıdır.
Rızkın da ömrün de yazılıdır telaş etme
