Kendimle yüzlesemiyorum☹️

Evet gidiyorum hâlâ bir seferlik bir şey değil. Sen ne kadar istersen o kadar anlatırsın. Polislik durum da olmaz. Şu an yapılan bir ihlal yoksa sana karşı. Geçmişte yaşandı ama bunlarla yaşayamıyorum çok etkilendim diye söze girebilirsin. Kendim için ne yapabilirim diye gidiyorsun oraya yeniden kötü şeyler yaşamak için değil.

Hım anladım,çok tsk ederim canım.
Aklımda bulunsun bu. Burdakı doktorlara bakayım bi.

Sen anneni çok seviyorsun o kadar merhametlisinki aynı sevgiyide bekliyorsun belki benide şeffatle sarar diye habiş bir anne ne yaşarsa yaşasın bunu çocuklarıyla ilişkilendiremez insan kendi yaşadığını evladına yaşatmaz yada evladını başkalarına kötüleyemez seni diğer çocuklarından farklı kılan ne anlam veremiyorum onlara çok iyiyken neden sana böyle bu şekilde yazıp canını sıkmak istemiyorum ama zaten farkındasın onun yüzüne kardeşlerine bile yakınlık göstermeye çekiniyorsun sanki bütün yaşadıklarını sana bağlayıp seni cezalandırıyor hiç oturupta konuştunmu habiş anne neden bana bu şekildesin diye bence içindekilerini annene anlatman lazım ..sürekli neden böyle yapıyor demendense daha iyidir .Benim rahmetli annemde çok çekti hemde çok ama 3ümüzüde asla ayırt etmedi sizin için yaşıyorum derdi bilemiyorum hepimiz bir şeyler yaşıyoruz ben nasıl suçlayayjm çocuklarımdan birini ki demi sana karşı olan tavrı yaşadıklarıyla alakalı oldugunu düşünmüyorum çünkü saçma geliyor aksine kötü şeyler yaşadıkça sana dört kolla sarılmalıydı dediğim gibi bir konuş bu konuyu.Ve artık kafanı fazla takma çünkü sende bir annesin biliyorumki annenden görmediğin herşeyi kızına veriyorsun sen hem çok iyi bir evlat hemde çok mükemmel bir annesin rabbim ailenle her daim huzurlu öjtlu olmanı daim etsin cnm inanki kızın biraz büyüsün onun sevgisi sana fazla bile gelecek​:smiling_face_with_three_hearts:Ayy aklıma düştü çok uzun oldu kusura bakma benim anneannemde annemi hiç sevmiyordu ne başını okşadı ne sevgi gösterdi diğer almanyadaki kızlarına kutban olurdu annem köşede bakakalırdı küçükken beni neden sevmiyorsunuz diyince seni köprünün altına atmışlar ordan aldık derdi annemi hizmetçi gibi kullandılar belki sever beni diye ama olmadı kadın 40 yaşında iken hala buuna ağlardı gerçekten beni buldular galiba diye evlat ayrımı yapan anneleri asla anlamıyorum

sen annenle yakın olmak istiyorsun aslında sevmek sarılmak annenin de sana sarilmasını istiyorsun .annende yaşadıklarından ailesinden gördüklerime belki sevgisini gosteremiyordur içinde yaşıyordur . insan hayattayken kıymetli öldükten sonra şunu yapsaydım şu şekilde davransaydim demek yerine ben olsam gider sarılır öperim .sevgini içinde değil fiziken de göstermek istiyorsun bence eminim seni de çok seviyordur annen ama diğer kız uzakta olunca hasreti daha fazla ağır bastığı için öyle diyordur .sen bir de sevgini gostermeyi dene bakalım belki çok daha güzel olur bundan sonrası en azından denemiş olursun icinde kalmaz

Canım ben annesiz büyüdüm annem babam boşandı annem yurtdışına gitti dedem babaannem büyüttü beni. Anneme hep öfkeliydim aklım almıyordu bir anne çocuğunu nasıl bırakıp gider diye ama sonra farkettim ki annemde çok acı çekmiş ne olursa olsun 9 ay karnında taşıdı sırf bunu düşündüm ve Allaha yalvardım içimdeki öfkeyi bitirmek için. Asla anne kız ilişkimiz olmadı olmayacak. Ama canı sağ olsun yerinde dursun yeter bana. Ve ben anneme öfkemi yendikten sonra hayatım çok daha güzelleşti. Analık mı yapmıyor yapmasın laf mı söylüyor söylesin ama rabbim eksikliğini göstermesin. Sen eşine dünya güzeli kızına sahipsin. Artık ailen onlar. Bu şekilde daha rahat atlatlıyor. Ve asla destek almaktan çekinme. İnan çok şey değişir hayatında psikolojik destek aldığında.

Ben bir türlü yazamadım müsait zamanda yazayım diye bekledim ama diğer arkadaşlar söylenecek her şeyi söylemiş hepsine katılıyorum. Senin gaddar bir insan olmanın imkanı yok, böyle neşe dolu bi insan nasıl gaddar olabilir ki. Kızınla ilgili başına gelen şeyler, yaşadığın korkular en başta bunu anlatıyor zaten. Gaddar bi insan öyle mi olur.. Yaşadığın onca şeye rağmen hala onlar için elinden geleni yapıyorsun. Bir başkası bunları yaşamış olsa bence tüm bağını koparırdı ailesiyle. Sen yüzlerine bile vurmuyorsun. Ben de terapiyi öneririm, ben kendim için de düşünüyorum kızımı bırakabileceğim biri olsaydı gidecektim. Benim annem de pek sevgisini göstermezdi, ben de kendimi ailenin sevilmeyen çocuğu zannederdim çünkü çocukken çok yaramazdım. Haliyle kızılan azarlanan hep ben olurdum. Aslında çocuğun yaramaz olması dünyanın en doğal şeyi. Sen de muhtemelen çok meraklı, zeki, akıllı bi çocuktun. Seni o yüzden bastırmaya çalışmışlardır. Halbuki bilinçli bir şekilde yetişmiş olsan kim bilir ne güzel yerlere gelirdin bundan haberleri yok. Ama yaşın hala küçük ve hala istediğini başarabilirsin. 2.çocuğu düşünmemek konusunda sana katılıyorum, eğer hedeflerin hayallerin varsa gerçekleştirmek için elinden geleni yapmalısın. Sana destek olmayı çok istiyorum, hayallerini hedeflerini gerçekleştireceğine de gönülden inanıyorum.

Habis o kadar iyi kalplisin ki , cennet kolay kazanilmiyor . Çektiğin tüm sikintilar sırat köprüsünde şahidin olsun kardeşim .

Valla roman yazan biri olsam seni yazardım . İçinde hem hüzün var , hem tatlı minik komik anılar , hem eğlence. Hem de çok güçlü bir kadın daha ne olsun​:purple_heart:

Ayy yeni eve gelebildim. @sultan

@Sinem @Şeyma.A @felcin @Kuti @Payam

Yazılarınızı okudum. Tek tek cevap vermeyi çok isterdim ama çok yorgunum . Tek bir seferde yazayım .

Oncelıkle annem hep beni ezmiyordu. Diğer kardeşlerime de söyleniyor ama beni hep bastırıyorlardı. Diğer kardeşlerim biraz daha dik başlı çok kafaya takan değil . Lom diye lafı söylerdiler. Ben tam tersi misafir fln gelince ses etmiyordum ayıp olmasın ,yanlış bir seyde olsa ben soylemesemde herseyi onaylıyordum. Ablam yemek yapardı kucukken ben bilmezdim. 16,17yaşlarında hevesle gelip anne nasıl olacak derdim . Ocağın başına gecerdim. Yağ koy ,salaca koy derdi , ne kadar diyince kızardı .Mal mısın elin küçük cocukları yemek yapıyor diyordu. Bende öğretmiyorsun adam akllı ,hiç yemek yapmadım, nerden bileyim ne kadar yağ ne kadar salça konucağını derdim. Yapmıyorum yemek fln derdim diklenirdim .. Çünku adam akıllı tarıf etmiyordu.

Ama ev konusuna gelecek olursak da tam tersi. Annem beni överdi bazen ablama çok yuzune kızmasada komsu fln gelince onun yanında söylerdi. Bizim herseyımızı aktarırdı.Belki de bunları duya duya kinleştik. Bizim ailede hiç gezmek tozmak olmuyordu. Olsada biz yorgunluktan gitmiyorduk. Genelde erkekler giderdi düğün dernek işlerine. Ablamın arkadaşları oluyordu yıne onun yasıtında benim yoktu. Evler de yakın degıldı zaten komsu olayı da yoktu ..

Denizi bile 22 yaşımda gordum . Allah razı olsun eşimden ,ailemde göremediğim herseyi o gösterdi.

Yaramazlık konusuna gelecek olursak biz hiç cocuk olmadık ki. Hep iş vardı. Annem der hiç yaramaz değildiniz. 6 yasında inek otlatamaya gidiyorduk . Ne yapak yaramazlık olarak tarla tapan olunca. 9 yasından 14 yasına kadar yatılı okulda kaldım zaten. Sadece hafta sonları ve yaz tatilinde evde oluyorduk. Onda da gelince iş tutuyorduk.

Annem bana dünyanın en buyuk yükünü verdi yıllarca kendımı evlatlık olarak hissettim . Ama değilim .
Beni tek başıma o kadar ağır süreçlere soktular ki. .En sonunda cıldırmıstım . Her şeye küfür ediyordum. Kimse sesimi duymuyordu. Çok agır muzıkler dinliyordum. Hatta çok agır cümleleri kafamda kodluyordum.

Bir cümle de şair şöyle diyordu. “Jilet yut için kan ağlasın “diyordu. Bu cümleleri gerçek yaşamış gibi hissediyordum. Evimizde tabanca ,tuffek hersey oluyordu hep gözlerim onlara kayıyordu. Ama o kadar kin nefret karısmı duygusallık vardı ki. Bazen diyordum. “Ölmeliyim ama onlar mezarımı hak etmiyor gelip mezarımın başında aglamasınlar diye ölumu ertelıyordum . Bazen de babama kıyamıyordum. Çocuk aklı işte. Yazın çok işleri oluyor tüm işlerine yardım edeyim bitireyim de oyle ölüyüm diyordum​:joy:şaka gibi ölürken bile onların işlerini düşünüyormuşum​:joy::joy::joy:

Bir kere hap yutum 13,14yaşlarında .Onu da ben abim olacak serefs….konuşma dediği kızla beraber oturup kalkıyorum dıye. Sınıfın ortasında herkesin içinde tekme tokat dovmustu . Tam bir narsist. Her bo….. yer sonra en iyi o olur. Annemin gözünde aslan parçası. Dugunu olacak temmuzda valla çok acıyorum geline. Bende telefon numarası bile yok . Annemgılın oraya gidincede toplasan 5 dk anca konuşurum belki oda yoktur.Onu da affedemiyorum. İstediklerini yapsam da , ölürse bir gün ağlar mıyım hiç bilmiyorum. Ya ben çok soğdum . Kardeşlerimden çok uzaktayım. .işte bu amalıyat olan kardesime guzel sozler soylemesem de onunla vakit geciririz . Ablamla da konusak. Onu da çok fazla sarılıp öpemiyorum ne zaman sarılıp öpsem çok tuaf oluyorum. Anneme hiç o konuda yanaşmak bile istemiyorum ama bağlantımız da kopmasın istiyorum. Evlenince beni biraz anladı gibi biraz daha iyi aramız. Zamanla nasıl olur bilmiyorum ama eskiler buyuk yara ,oturup yuzlesmek istemiyorum. Cunku o kadar kırılmısım ki o konuları sesli sesli söylerken ağlıyorum. Kimsenin benim aglamamı görsün istemiyorum. Utanıyorum buda kucuklukten kalma bir travma olabilir.

Ama çok güzel ılerleme var bende . Kendı doktorum oldum. .

Arada strese bunalıma girsemde ,ölümu hiç düşünmüyorum. .Çunku benım bedenim bana emanet edilmiş. Allah alır o bedeni ..

Agır muzıkler beni içine hapsetmiyor artık.

Kendime vakit ayırıyorum ..istediğim zaman dışarı cıkabılıyırum. Daha ne olsun. Kuş kafesten uçtu artık.

İstediğim elbiseleri gıyebiliyorum .

Evimde bir odam var evi ben yönetiyorum. Bir tane dolabım var kendime özel. Ne kadar güzel .

En önemlisi artık beni yerden yere vuran insanlar yok.
Şiddet hiç yok .

Aslında beni bozan benim gelişmemi önleyen insanlar en yakınımdakılermiş. Tek sorunum var oda buyuk ortamlara gırınce heyecan çekinme İle soyluycegım cümleleri çorba ediyorum. Ve resmi yerlere tek basıma gidemiyorum. Çok cekınıyorum. .Bu da hiç bir ortama girmedıgım için hep yalnız kaldığım için belkı zamanla ona da alışırım .

Ama olsun bende baya ılerleme var .:smiling_face_with_three_hearts:

Yazılarınız çok kıymetli. .Hepınızın eline sağlık​:palms_up_together::cherry_blossom::heart::purple_heart::heart::purple_heart::light_blue_heart::blossom::rainbow::sunflower:

Ah ah habisim sen çok güçlü bir kadınsın :cherry_blossom: bundan sonra neyin ne olacağını biliyorsun tavrın tutumun belli… artık o eski kız yok duruşun sapasağlam Rabbim eşinle evladinla mutluluğunu daim etsin gerisi inan geride :smiling_face_with_three_hearts::folded_hands: kocaman sarıldım sana​:cherry_blossom:

Çok tsk ederim canım benım. :blossom:

Hayat sana her şeyi öğretiyor. Daha yaşım genç daha öğreneceğim çooook şey var. Bundan sonra tek çabam anı yaşamak. Kendimi dusunmek. Ben artık herseyi farklı dusunuyırum.

Habiş hayatını romana dök sayfalara yaz gerçekten kitap yazılacak bir hayatın olmuş bundan sonra hayatın hep güzllekler içinde olsun inşallah

Amin tsk ederim canım .

Bence zamanı var daha. Bir 10 yıl sonra yazabilirim.

Ahhh canım benım okurken nasıl kalbim acıdı… şuan kaç yasındasın bılmıyorum ama emınım kucuk bır kız cocugundan farkın yok, bir anne nasıl bunu yapar aklım almıyor.

Hep eski insanlar övülür şimdiki zamanın, şimdiki gençlerin çivisi çıktı denir ama böyle konular en çok geçmişte yaşanıyormuş.. Anneler de küçük yaşta evlendirildiği için kendisi daha cocuk oldugu ıcın bebegıne annelık yapamıyor.. ama bu ne senın suçun ne de başka çocukların!!

Emınım ki sen çocuklarına harıka annelık yapıyorsundur ve hep bunu düşün benim cocuklarım cok şanslı :four_leaf_clover: çünkü onları çok seven bir anneleri var.. bazı yaralar ne yaparsan yap gecmez. Herkesın gecmısınde bu tarz seyler var maalesef. Ben de herseyden bır ders alıp kendı cocuguma bunu yapmayacagım dıye söz veriyorum.

Bu yasadıgın hisler duygular tamamen dogal. Senı bu kadar hor gören bir kişi(anne bile olsa) bu duyguları hakedıyor maalesef. O yuzden boyle hıssettıgın ıcın kendını suclama lütfen. Sen de her seyden once bir insansın ve senın de kalbin-duyguların var…:heart::heart::heart:

Çok tsk ederim canım benım. Çok doğru yazmısın.

Biraz daha kendime hak veriyorum . Senin yazılarından bir kaç cümle düşüncelerimi değiştirdi ..:cherry_blossom::purple_heart: